________________
उत्तराध्ययनसूत्रम् २२०॥
अध्य०२४ ॥२२०॥
भोगैषणा च या, "आहारोवहिसेज्जाएत्ति" वचनव्यत्ययादाहारोपधिशय्यासु "एएत्ति" लिङ्गव्यत्ययादेतास्तिस्र एषणा 'विशोधयेद्'निदों षाः कुर्यात् ॥ ११॥ कथं विशोधयेदित्याह-"उग्गमुप्पायणंति" उद्गमोत्पादनादोषान् “पढमेत्ति" प्रथमायां गवेषणायां शोधयदिति योगः । तत्रोद्गमदोषा आधाकर्मादयः षोडश, उत्पादनादोषा अपि धात्र्यादयस्तावन्त एवेति । “बीएत्ति" द्वितीयायां ग्रहणैषणायां शोधयेत, "एसणंति" एषणादोषान् शङ्कितादिन् दश,"परिभोगंमिति" परिभोगवणायां चतुष्कं 'संयोजना-प्रमाणां-'गारधूम- कारणरूपं, अङ्गारधूमयोर्मोहनीयान्तर्गतत्वेनैकतया विवक्षितत्वात् , विशोधयेत् “जयंति" यतमानो यतिः । पुनः क्रियाभिधानमतिशयसूचकमिति सूत्रद्वयार्थः ॥ १२ ॥ आदाननिक्षेपसमितिमाहमूलम्-ओहोवहोवग्गहि, भंडग दुविहं मुणी । गिण्हतो निक्खिवंतो अ, पउंजिज्ज इमं विहिं ॥१३॥
चक्खुसा पडिलेहित्ता, पमजिज्ज जयं जई । आइए निक्खिवेज्ज वा, दुहओवि समिए सया १४ व्या०–ोहोवहोवग्गहिअंति' इहोपधिशब्दो मध्यनिर्दिष्टो डमरुकमणिन्यायेनोभयत्रापि सम्बध्यते, तत ओघोपधि औपग्रहिकोपधिं च, 'भाण्डकम् ' उपकरणं यथाक्रमं रजोहणादि दण्डकादि च 'द्विविधं' उक्तभेदतो विभेदं, मुनिः गहणनिक्षिपंश्च प्रयुञ्जीत इमं । वक्ष्यमाणं विधिम् ॥ १३ ॥ तमेवाह-चक्षषा 'प्रत्युपेक्ष्य' अवलोक्य प्रमाजयेत् रजोहरणादिना यतमानो यतिः, तदनु आददीत निक्षिपेद्वा "दुहनोवित्ति" द्वावपि प्रक्रमादौधिकौपग्रहिकोपधी, 'समित' उपयुक्तः सदेति सूत्रद्वयार्थः ॥१४॥ परिष्ठापनासमितिमाहमूलम्-उच्चारं पासवणं, खेलं सिंघाणं जल्लिनं । आहारं उवहिं देहं, अन्न वावि तहाविहं १५
GENEVENEE VEEVEE Veeveeeeeeee
