________________
उत्तराध्य
बनसूत्रम्
का
अध्य० २२ ॥१५७।।
॥१५७॥
EVESVEIDEELLEEEEEE
गादपप्रीतिमति, तच्चाकाऽपराजितः ॥ १६॥ दुर्वेषमपि तं प्रेक्ष्य, पूर्वप्रेम्णा जहर्ष सा ॥ नानन्दयति किं भानु-भ्रच्छन्नोऽपि पद्मिनीम् ? ॥२०० ॥ पूर्ववत्पूर्वपक्षं च, चक्रे प्रीतिमती कनी ॥ तां चापराजितोऽजैपी-द्वादे क्वाप्यपराजितः ॥ २०१॥ स्वयंवरस्रजं साथ, तत्कण्ठे क्षिप्रमक्षिपत् ।। ततः सर्वे नृपाः क्रुद्धा, युद्धायासज्जयन्भटान् ! ॥ २०२॥ कोऽसौ वराको वाकशूरो-ऽस्मासु सत्सूहेदिमाम ? ॥ वदन्त इति सामर्ष, घोरमारेभिरे रणम् ।। २०३ ।। हत्त्वा कंचित्कुमारस्तु, गजस्थं तद्गजस्थितः ॥ युयुधे रथिनं हत्त्वा, क्षणाच स्यन्दनस्थितः ॥ २०४॥ एवं सादी रथी पत्ति-निषादी च मुहुर्भवन् ॥ युध्यमानोऽमानशक्तिः, सोऽभाक्षीन्मंच विद्विषः ! ॥२०५ ॥ शास्त्रैः स्त्रिया जिताः शस्त्र-स्त्वनेनेति त्रपातुराः॥भूयः सम्भूय जन्याय, राजन्यास्ते डुढौकिरे ! ॥ २०६ ॥ राज्ञः सोमप्रभस्येभ- मारुरोहाथ भूपभूः ।। प्रत्यभिज्ञातवांस्तं च, स भूपस्तिलकादिना ॥ २०७॥ जामेयामेयवीर्य ! त्वां, दिस्थाऽवेदमिति ब्रवन् । सोमः सोममिवोदन्या-न्मुदा तं परिषस्वजे ! ॥ २०८ ॥ तत्स्वरूपेऽथ तेनोक्त, नृपाः सर्वे जहुयुधम् ॥ कुमारोऽपि निजं रूप-माविचक्रे मनोरमम ॥ २० ॥ सर्वोर्वीवल्लभैर्वर्ण्य-मानरूपपराक्रमः ॥ प्रीतः प्रीतिमती सोऽथ, परिणिन्ये शुभेऽहनि ॥ २१ ॥ व्यसृजज्जितशत्रस्ता-नृपान् सत्कृत्य कृत्यवित् ।। प्रीतिमत्या रमन्त्रीत्या, तस्थौ तवापराजितः॥ २११ ॥ हरिणन्दिमहीभत्त-दुतस्तत्रागतोऽन्यदा ।। पित्रोः कुशलमस्तीति, तं चालिंग्य स पृष्टवान् ।। २१२ ॥ दूतोऽवादीत्तयोरस्ति, कुशलं देहधारणात् ॥ तव प्रवासदिवसामतद्वान्ति दृशस्तयोः ॥ २१३ ॥ त्वद्वृत्तान्तमिमं श्रुत्वा, पितृभ्यां प्रहितोऽस्म्यहम् ।। तन्निजं दर्शनं दत्वा, तावद्यापि प्रमोदय ॥२१॥ तदाकोत्सुकः पित्रो-दर्शनायापराजितः॥ आपृच्छय श्वशुरं प्रीति-मत्या सह ततोऽचलत् ॥ २१५ ॥ तेन पूर्वमुढा या-स्ता आदाय स्वनन्दनाः ॥ नृपाः समे समाजग्मु-स्तत्समीपं तदा मुदा ॥ २१६ ॥ खेचरैचरैवापि, स सैन्यार्थिवैवतः॥ भार्याभिः शोभितः
GreecreereeVeeveereveeVeerav sve
