________________
कल्पसूत्र
पंचमः
सुबोधि०
॥१२९॥
क्षीरनीरघटैर्वक्षः-स्थलस्थैत्रिदशा बभुः ॥ संसारौघं तरीतुं द्राक्, धृतकुंभा इव स्फुटम् ॥ २८ ॥ सिंचंत इव भावहूँ, क्षिपंतो वा निजं मलम् ॥ कलशं स्थापयंतो वा, धर्मचैत्ये सुरा बभुः ॥ २९ ॥
18| क्षणः संशयं त्रिदशेशस्य, मत्वा वीरोऽमराचलम् ॥ वामांगुष्ठाग्रसंपर्कात् , समंतादप्यचीचलत् ॥ ३०॥ कंपमाने गिरौ तत्र, चकंपेऽथ वसुंधरा ॥ शृंगाणि सर्वतः पेतु-श्रुक्षुभुः सागरा अपि ॥३१॥
ब्रह्मांडस्फोटसदृशे, शब्दाऽद्वैते प्रसर्पति ॥ रुष्टः शक्रोऽवधेत्विा , क्षमयामास तीर्थपम् ॥ ३२॥ है संख्यातीताईतां मध्ये, स्पृष्टः केनापि नांहिणा ॥ मेरुः कंपमिषादित्या-नंदादिव ननर्त सः ॥ ३३ ॥
शैलेषु राजता मेऽभूत् , स्नात्रनीराभिषेकतः ॥ तेनाऽमी निर्जरा हाराः, स्वर्णापीडो जिनस्तथा ॥३४॥ तत्र पूर्वमच्युतेंद्रो, विदधात्यभिषेचनम् ॥ ततोऽनुपरिपाटीतो, यावच्चंद्रार्यमादयः ॥ ३५॥ "जलनाने कविघटना-"श्वेतच्छत्रायमाणं शिरसि मुखशशिन्यंशुपूरायमाणं, कंठे हारायमाणं वपुषि च निखिले चीनचोलायमानम् ॥
| ॥१२९॥ श्रीमजन्माभिषेकप्रगुणहरिगणोदस्तकुंभौघगर्भाद्,
