________________
कल्पसूत्रसुबोधि० ॥१०३॥
चतुः क्षणः
॥४॥
यित्वा पुप्फफलपडिपुण्णहत्थे पुष्पैःप्रतीतः, फलैर्नालिकेरादिभिः प्रतिपूर्णी हस्तौ यस्य स तथा । यतः- "रिक्तपाणिर्न पश्येच्च, राजानं दैवतं गुरुम् । निमित्तज्ञं विशेषेण, फलेन फलमादिशेत् ॥१॥” ततः
पुप्फफलपडिपुण्णहत्थे परेणं विणएणं ते सुविणलक्खणपाढए एवं वयासी ॥६९॥ एवं खलु देवाणुप्पिया! अजातसला खत्तियाणी तंसि तारिसगंसि जाव सुत्तजागरा ओहीरमाणी ओहीरमाणी इमे एयारूवे उराले चउद्दस महासुमिणे पासित्ताणं पडिबुद्धा ॥७०॥तंजहा “गयवसह"गाहा। तं एएसिं चउद्दसण्हं महासुमिणाणं देवाणुप्पिया! उरालाणं के मन्ने
कल्लाणे फलवित्तिविसेसे भविस्सइ ?॥७१॥ तएणं ते सुविणलक्खणपापुष्पफलप्रतिपूर्णहस्तः सन् परेण विनयेन तान् स्वप्नपाठकान् एवमवादीत् ॥६९॥ किमित्याह । एवं खल इत्यादितः पडिबुद्धा इति पर्यंतं सुगमम् ॥७०॥ तंजहा इत्यादितः भविस्सइ इति पर्यंत सुगमम् ॥७१॥
॥१०३॥
