________________
८ अध्यय
उपासक दशाः
नम् ।
॥९१॥
॥९॥
मुच्छिया जाप अज्झोववना बहुविहिं मंसेडि य सोल्लेहि य तलिएहि य भजिएहि य सुरं च महुं च मेरगं च मज्जं च सीधुं च पसन्नं च आसाएमाणी ४ विहाह।
४. तए णं रायगिहे नयरे अनया कयाइ अमावाए घुटे यावि होत्था । तए णं सा रेबई गाहारइणी मंसलोलुया मंसेसु मुच्छिया ४ कोलघरिए पुरिसे सदावेइ, सदावेत्ता एवं क्यासी-'तुम्भे देवाणुप्पिया ! मम कोलघरिएहितो वएहितो कल्लाकल्लि दुवे दुवे गोगपोयए उद्दवेह, उद्दवेत्ता ममं उवणेह । तए णं कोलघरिया पुरिसा रेवईए गाहावइणीए तहति एयमट्ट विणएणं पडिसुणन्ति । पडिसुणेता रेवईए गाहावइणीए कोलघरिएहितो वएहितो कल्लाकल्लि दुवे दुवे गोणपोयए बहेन्ति, बहेत्ता रेवइए गाहावइणीए उवणेन्ति । तए णं सा रेवई गाहावइणी तेहिं गोणमंसेहिं सोल्लेहि य ४ सुरं च ३ आसाएमाणी ४ विहरइ ।
५ तए णं तस्स महासयगस्स समणोवासगस्स बहूहिं सील० जाव भावेमाणस्स चोदस संबच्छरा चइक्कन्ता । एवं तहेव जेहें पुत्तं ठवेइ जाव पोसहसालाए धम्मपण्यत्ति उपसम्पन्जित्ता णं विहरइ । तए णं सा | क्षाविच्छेदा, मांसाध्युपपन्ना-मांसैकाग्रचित्ता । ततश्च बहुविधैमाँसैश्च सामान्यः तद्विशेषणैश्च, तथा चाह-'सोल्लिापहि यत्ति शुल्यकैश्चशूलसंस्कृतैः, तलितैश्च-घृतादिनाऽग्नौ संस्कृतः, भर्जितैश्च-अग्निमात्रपक्यः सहेति गम्यते, सुरां च काष्ठपिष्टनिप्पन्नां मधु च-क्षी मेरकं च-मद्यविशेष, मद्यं च-गुइधातकीभवम् , सीधु च तद्विशेष प्रसन्नां च-सुराविशेपम् आस्वादयन्ती-ईष-स्याइयन्ती, 'कदाचिद् विस्वा दयन्ती-विविधप्रकार विशेपेण वा स्वादयन्तीति, कदाचिदेव परिभाजयन्ती स्वपरिवारस्य परिभुजाना सामस्येन विवक्षिततद्विशेपान् ।। ४ 'अमाघातो' रूढिशब्दत्वात् अमारिरित्यर्थः । 'कोलघरिणत्ति कुलगृहसम्बन्धिनः 'गोणपोतको' गोपुत्रको। 'उद्दवेह'त्ति विनाशयत ।।