________________
दुस्सहत्थिमाईण नो भएणं पयं पि ओसरइ । एमाइनियमसेवी, विहरइ जाऽखण्डिओ मासो ॥ ७ ॥ पच्छा गच्छमईई, एव दुमासी तिमासी जा सत्त । नवरं दत्तीबुडी, जा सत्त उ सत्तमासीए ॥ ८ ॥ तत्तो य अट्ठमीया, भवई हु पढम सत्तराहंदी । तीए चउत्थचउत्थेणऽपाणएणं अह विसेसो ॥ ९ ॥ उत्ताणग पासल्ली, नेसजी वावि ठाण ठाइत्ता । सहउवसग्गे घारे, दिवाई तत्थ अविकंपो ॥ १० ॥ 'उतानकः' ऊर्द्धमुखशयितः, "नेसज्जि” त्ति निषद्यावान् समयुततया उपविष्टः । अस्यां च पारणके आयामाम्लं दत्तिनियमस्तु नास्ति, ग्रामादेर्बहिश्चाऽवस्थानम् । "दोचा वि एरिस च्चिय, बहिया गामाइयाण नवरं तु । उक्कुडु लगंडसाई, दंडायय उड्ड ठाइत्ता ॥ ११ ॥” लगण्डं - वक्रकाष्ठं तद्वत् शेते लगण्डशायी शिरः पाणिकाभिरेव स्पृष्टभूः न तु पृष्ठेन, दण्डायत: - दण्डवद् भून्यस्तायतशरीरः । "तेञ्चाए वी एवं नवरं ठाणं तु तस्स गोदोही । वीरासणमहवा वी, ठाएज्जा अंबखुज्जो हु ॥ १२ ॥” गोदोहिका - गोदोहनप्रवृत्तस्येवाऽग्रपादतलाभ्यामवस्थानम्, वीराणां दृढसंहननानाम् आसनम् तद्धि सिंहासनाधिरूढस्य सिंहासनापनयनेऽविचलितावस्थानेन तुल्यम्, 'आम्रकुब्ज:' सहकारफलवद् वक्राकारः । “एैमेव अहोराई, छ भत्तं अपाणयं नवरं । दुष्टाश्वहस्त्यादीनां न भयेन पदमपि अपसरति । एवमादिनियमसेवी, विहरति यावदखण्डितो माससः ॥ ७ ॥ पश्चाद् गच्छमत्येति, एवं द्विमास त्रिमास यावत् सप्त । केवलं दत्तिवृद्धिर्यावत् सप्त तु सप्तमासिक्याम् ॥ ८ ॥ ततश्च अष्टमिका, भवति खलु प्रथमा सप्तरात्रन्दिवा । तस्यां चतुर्थचतुर्थेनाऽपानकेनाऽथ विशेषः ॥ ९ ॥ उत्तानको पार्श्वगः, नैषधी वाऽपि स्थानं स्थित्वा । सहते उपसर्गान् घोरान् दिव्यादीन् तन्त्राऽविकम्पः ॥ १० ॥" १ "द्वितीयाऽपि ईदृशी एव बहिस्ताद् ग्रामादिकानां केवलं तु । उत्कुटुको लगण्डशायी, दण्डायत उध्वं स्थित्वा ॥ ११॥” २ " तृतीयायामप्येवं, केवलं स्थानं तु तस्य गोदोहिका । वीरासनमथवाऽपि तिष्ठेदानकुखः खलु ॥ १२ ॥" ३ " एवमेवाऽहोरात्रिकी, षष्ठं भक्तमपानकं केवलम् ।
चरण
विधानम् ।
