________________
श्रीउत्तरा
ध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया
पइविंश सामाचार्याख्यमध्ययनम् । यतिरात्रिकृत्यम्।
सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः ।
॥३१५॥
बीयपयम्मि दुगंतु, मायामयविप्पमुक्काणं ॥१॥" अत्र च तुशब्दादेकस्याऽप्यनुज्ञा, तथा च चूर्णिकारः-"एवं अमायाविणो | तिन्नि दो वा अगिण्हतस्स एको भवई" ॥'आगते' प्राप्ते 'कायव्युत्सर्गे' उपचारात् कायव्युत्सर्गसमये शेषं प्राग्वत् । यच्चेह कायोत्सर्गस्य सर्वदुःखविमोक्षणविशेषणं पुनः पुनरुच्यते तदस्याऽत्यन्तनिर्जराहेतुत्वख्यापनार्थम् । यदुक्तम्-'काउस्सग्गे जह सुट्टियस्स भजंति अंगमंगाई । इय भिंदंति मुणिवरा, अट्ठविहं कम्मसंघायं ॥१॥" तथेह कायोत्सर्गग्रहणेन चारित्रदर्शनज्ञानशुद्ध्यर्थं कायोत्सर्गत्रयं गृह्यते, तत्र च तृतीये रात्रिकोऽतीचारश्चिन्त्यते, तथा चाह-रात्रौ भवं रात्रिकं, 'चः' पूरणे, अतीचारं चिन्तयेत् "अणुपुश्वसो" त्ति 'आनुपूर्व्या' क्रमेण ज्ञाने दर्शने चारित्रे तपसि चशब्दाद् वीर्ये च । शेषकायोत्सर्गेषु चतुर्विंशतिस्तवचिन्तनं प्रतीतमिति नोक्तम् ।। ततश्च "पारिए" सूत्रत्रयं प्रतीतमेव । तृतीयसूत्रोत्तरार्दोक्कार्थानुवादतः सामाचारीविशेषमाह-"पारिए"त्यादि प्राग्वत् । नवरम्-यो यथाशक्ति चिन्तितं प्रतिपद्य कुर्यात् सिद्धानां 'संस्तवं स्तुतित्रयरूपम् , तदनु च यत्र चैत्यानि सन्ति तत्र तद्वन्दनं विधेयम् । आह च-वंदित्तुं नियंति कालं तो चेइयाइं जइ अत्थि" त्ति, इति सार्धत्रयोदशसूत्रार्थः॥३८-३९-४०-४१-४२-४३-४४-४५-४६-४७-४८-४९-५०-५१॥ अध्ययनार्थमुपसंहरन्नाहएसा सामायारी,समासेण वियाहिया। चरित्ता बहुजीवा, तिन्ना संसारसागरं ॥५२॥ ति बेमि॥ व्याख्या-सुगममेव ॥ इति श्रीनेमिचन्द्रसरिकृतायां उत्तराध्ययनसूत्रलघुटीकायां सुखबोधायां
सामाचार्याख्यं षड्विंशमध्ययनं समाप्तम् ।। "एवं भमायाविनस्त्रीन् द्वौ वा अगृह्णत एको भवति"। २ "कायोत्सर्गे यथा सुस्थितस्य भज्यन्तेऽङ्गोपाङ्गानि । एवं भिन्दन्ति मुनिवराः, अष्टविधं कर्मसङ्घातम् ॥ १॥"३ "वन्दित्वा निवेदयन्ति कालं ततश्चैत्यानि यदि सन्ति" इति ।
॥३१५॥
