________________
KON
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृतिः ।
त्रयोविंश
केशिगौतमीयाख्यमध्ययनम् । पार्श्वनाथचरित्रम् ।
॥२८९॥
तओ 'जीयमेयं तीयपचुप्पण्णमणागयाणं देविंदाणं जं भयवंताणं जम्मणमहिमा कीरइ' त्ति चिंतिऊण हरिणेगमेसि |पायत्ताणियाहिवई देवं सद्दावेत्ता आणवेइ-भो देवाणुप्पिया ! खिप्पामेव सुहम्माए सभाए जोयणपरिमंडलं सुघोसं | घंटे तिक्खुत्तो उल्लालित्ता सोहम्मवासी देवे देवीओ य तित्थयरमहिमं जाणावेहिं । एवं वुत्ते हरिणेगमेसी हट्ठतुढे | तुरियमेव गंतूण तमुच्चसरं मेघनिग्घोसरवं सुघोसं घंटं तिक्खुत्तो उल्लालेइ । तीए पडिसद्देणं अण्णाई पि एगूणबत्तीसविमाणसयसहस्सेसु समगं तावइयाइं घंटासयसहस्साई कणकणरवं काउं पयत्ताइ । तए णं सोहम्मे कप्पे पडिसद्दसयसहस्सबहिरिए इव जाए। उवसंते य घंटारवे निच्चं विसयपसत्ताणं 'किमेयं ति ससंभमदिनकन्नाणं देवाणं जाणणट्ठाए महया सद्देणं एवं वयासी-हंदि ! सुणंतु णं देवा! देवीओ! य, सक्को आणवेइ-भरहे तेवीसइमो जिणो उप्पन्नो ता तस्स जम्मणमहिमकजे सबिड्डीए समागच्छह । ते वि तं सोचा हट्ठतुट्ठा केइ तित्थयरभत्तीए केइ दंसणकोउगेण केइ सक्काणुवत्तीए केइ 'जीयमेयं ति संपेहेत्ता सवसमुदएणं सक्कस्संतियमागया । तओ सक्को पालयं आभि
ओगियं देवं सहावित्ता अणेगखंभसयसन्निविटं सबरयणामयं चलंतघंटावलिसद्दमणहरं जोयणसयसहस्सवित्थिणं पंचजोयणसयमुबिद्धं विमाणं वेउब्वियं कारावेइ, तस्स तिदिसिं तिसोवाणए, तेसिं च पुरतो तोरणे, विमाणमझभाए पेच्छाघरमंडवं, तम्मज्झे मणिपेढिया अट्ट जोयणाई आयामविक्खंभेणं चत्तारि जोयणाई बाहल्लेणं, तम्मज्झे सीहासणं, तस्सावरुत्तरेणं उत्तरेणं उत्तरपुरच्छिमेणं सक्कस्स चउरासीईए सामाणियसहस्साणं तावइयाइं भद्दासणाई रयावेइ । पुरथिमेणं अट्ठण्हं अग्गमहिसीणं, दाहिणपुरस्थिमेणं दुवालसण्हमभंतरपरिसादेवसहस्साणं, दाहिणेणं चोद्दसण्हं मज्झिम|परिसादेवसहस्साणं, दाहिणपञ्चत्थिमेणं सोलसण्हं बाहिरपरिसादेवसहस्साणं, पञ्चत्थिमेणं सत्तण्हं अणियाहिवईणं । तए णं तस्सेव सीहासणस्स चउदिसिं चउण्हं चउरासीईणं आयरक्खदेवसाहस्सीणं भद्दासणाई कारवेइ । तए णं सक्को सबालं
९॥
