________________
अनाथिनिर्ग्रन्थस्य वक्तव्यता।
BXXXXX
तस्स पाए उ वंदित्ता, काऊण य पयाहिणं । णादरमणासन्ने, पंजली पडिपुच्छर्ड ॥७॥ तरुणो सि अज्जो पचइओ, भोगकालम्मि संजया। उवडिओ सि सामन्ने, एयमé सुणेमि ता॥८॥ __ व्याख्या-सुगमम् । नवरम्-"विहारजत्तं" ति 'विहारयात्रया' क्रीडार्थाश्ववाहनिकादिरूपया 'निर्यातः' निर्गतः पुरादिति गम्यम् । “एयमढे सुणेमि" त्ति एनम् 'अर्थ' निमित्तं येनार्थेन त्वमीश्यामवस्थायां प्रव्रजितः, शृणोमि "ता" इति तावत् , पश्चाद् यत् त्वं भणिष्यसि तदपि श्रोष्यामीति भावः ॥२-३-४-५-६-७-८ ॥ इत्थं राज्ञोक्ते मुनिराहअणाहो मि महाराय!, णाहो मज्झ न विजई। अणुकंपगं सुहिं वा वि, कंची णाभिसमेमऽहं ॥९॥
व्याख्या-अनाथोऽस्म्यहं महाराज!, किमिति ? यतः 'नाथः' योगक्षेमविधाता मम न विद्यते, तथा 'अनुकम्पकम्' अनुकम्पाविधातारं सुहृदं वा कश्चिद् 'नाभिसमेमी'ति नाभिसङ्गच्छाम्यहम् इति, अनेनार्थेन तारुण्येऽपि प्रबजित इति भाव इति सूत्रार्थः ॥ ९॥ एवं मुनिनोक्तेतओ सो पहसिओ राया, सेणिओ मगहाहिवो। एवं ते इडिमंतस्स, कहं णाहो न विजई?॥१०॥ होमि नाहो भयंताणं, भोगे भुंजाहि संजया!। मित्तनाईपरिवुडो, माणुस्सं खलु दुल्लहं ॥११॥ ___ व्याख्या-सुगमम् । नवरम् –'एवमिति दृश्यमानप्रकारेण 'ऋद्धिमतः' विस्मयनीयवर्णादिसम्पत्तिमतः ॥१०-११॥ मुनिराहअप्पणावि अणाहो सि, सेणिआ!मगहाहिवा!।अप्पणा अणाहो संतो, कस्स णाहो भविस्ससि ?॥
व्याख्या-सुगमम् ॥ एवं च मुनिनोक्तेशाएवं वुत्तो नरिंदो सो, सुसंभंतो सुविम्हिओ। वयणं अस्सुयपुवं, साहुणा विम्हयं निओ ॥१३॥
।
