________________
प्रथम विनयाध्ययनम् ।
श्रीउत्तरा- चरिमा पोरिसी ओगाढा । सो तत्थेव ठिओ । बीयस्स णयरुज्जाणे, तइयस्स उज्जाणसमीवे, चउत्थस्स नयरब्भासे चेव, ध्ययनसूत्रे ते तत्थेव ठिया । तेसिं कप्पो एस-जत्थ चरिमा पोरिसी ओगाहइ तत्थेव पडिमाए ठाइयचं । तत्थ जो गिरिगुहब्भासे श्रीनमिच-13 तस्स निरायं सीयं । सो गिरिमारुपण वेविरसरीरो वि मंदरी व मणसा निप्पकंपो सम्म सहतो रयणीए पढमे चेव जामे न्द्रीयवृत्तिःकालगओ। उज्जाणत्थो बीए, उज्जाणसमीवत्थो तइए, जो नगरब्भासे तस्स नगरुण्हाए न तहा सीयं, तेण स चउत्थे |
जामे कालगओ । सो वि देवलोगे उबवन्ना । एवम हिं वि सम्ममहियासेयचं, जहा तेहिं अहियासियं ॥ इदानीं शीत॥२०॥
विपक्षमुष्णमिति यदि वा शीतकाले शीतं तदनन्तरं ग्रीष्मे उष्णमिति तत्परीषमाह
उसिणप्परियावेणं, परिदाहेण तजिए। फिँसु वा परिताषेणं, सायं नो परिदेवए ॥८॥ व्याख्या-उष्णम्-उष्णस्पर्शवद् भूरेणुशिलादि तत्परितापेन तथा परिदाहेन' बहिःस्खेदमलाभ्यां वलिना वा | अन्तश्च तृष्णाजनितदाघस्वरूपेण 'तर्जितः' अत्यन्तपीडितः तथा प्रीष्मे वाशब्दात् शरदि वा 'परितापेन' रविकिरणादिजनितेन तर्जित इति योज्यम् , 'सातं सुखं प्रतीति शेषः, 'नो परिदेवेतू हा! कदा शीतकालः शीतांशुकरकलापादयो वा मम सुखोत्पादकाः संपत्स्यन्ते?' इति न प्रलपेदिति सूत्रार्थः ॥ ८॥ उपदेशान्तरमाह
उपहाहितत्तो मेहावी, सिणाणं नो वि पत्थए । गायं नो परिसिंचिजा, ण वीएज्जा य अप्पयं ॥९॥ व्याख्या-उष्णाभितप्तः मेधावी' मर्यादावर्ती 'मान' जलाभिषेकं "नो वि पत्थए" सि 'नो' नैव 'प्रार्थयेदपि अभिषेदपि । किं पुनः कुर्यात् ?, अपेः भिन्मक्रमत्वात् सथा 'मान' देहं 'नो परिषिश्चेत्' न सूक्ष्मोदकबिन्दुभिराकुर्यात्, न वीजयेच्च तालवृन्तादिना, अल्पकमपि किं पुनर्बहु ? स्वार्षे क इति सूत्रार्थः ॥ ९॥
॥२०॥
