________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिचन्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृतिः ।
अष्टादशं संयतीयाख्यमध्ययनम्।
उदायनराजस्य वक्तव्यता।
॥२५३॥
*OXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXO
जयचिंतामणि| जयगुरु!, जय जय जिणवीर ! अकलंक ! ॥१॥ अंते उरे य चेश्यघर कारियं। पभावई हाया तिसंझं पूएइ । अन्नया देवी नच्चइ, राया वीणं वाएइ, सो देवीए सीसं न पेच्छइ, अद्धिई से जाया, वीणावायणयं हत्थाओ से भट्ठ । देवी रुट्ठा भणइ-किं दुटु नच्चियं? । निबंधे से सिहं । सा भणइ-किं मम जी विएण? निक्कलंको सुचिरं सावयधम्मो पालितो। अन्नया देवी न्हाया चेडिं भणइ-पोत्ताई आणेहिं । ताए रत्तगाणि आणियाणि । रुहा अद्दाएणं आया 'जिणघरं पविसंतीए रत्तगाणि देसि' त्ति । मया चेडी । ताहे चिंतेइ-मए वयं खंडियं, ता किं जीविएणं ? ति रायाणं पुच्छइ-भत्तं पञ्चक्खामि । निब्बंधे 'जइ परं बोहेसि' । पडिरसुयं । भत्तपञ्चक्खाणेण मया देवी देवलोगं गया । जिणपडिमं देवदत्ता दासचेडी खुज्जा सुस्सूसइ । दे वो उदायणं संबोहेइ । न संबुज्झइ । सो तावसभत्तो । ताहे देवो तावसरूवं करेइ । अमियफलाणि गहाय आगतो। रन्ना आसाइयाणि, पुच्छितो-कहिं एयाणि फलाणि ? । भणइनगरअदूरसामंते आसमो तहिं । तेण समं गतो। भीमायारेहिं तावसेहिं हंतुं पारद्धो । नासंतो वणसंडे साहवो पेच्छइ, तेसिं सरणमल्लीणो । 'मा भीयसु' त्ति समासासितो तेहिं । नियत्ता ते तावसा । अणुसासितो सो साहूहिं-'धम्मो |चेवेत्थ सत्ताणं, सरणं भवसायरे । देवं धर्म गुरुं चेव, धम्मत्थी य परिक्खए ॥१॥ दसऽहदोसरहितो, देवो धम्मो उ| निउणदयसहितो । सुगुरू य बंभयारी, आरंभपरिग्गहे विरतो ॥२॥ एवमाइउवएसेण पडिबुद्धो, पडिवन्नो जिणधम्म । देवो अत्ताणं दरिसेइ । धम्मे य थिरीकाऊण गतो सुरो । जाव अत्थाणीए चेव अप्पाणं पेच्छइ । एवं सड़ो जातो।। ___ इओ य गंधारातो सावतो सबातो जिणजम्माइभूमीतो वंदित्ता वेयड्ढे कणगपडिमातो सुणित्ता उववासेण ठितो. 'जइ | वा मतो दिट्ठातो वा देवयाए दंसियातो'। तुट्ठा य सबकामियाण गुलियाण सयं देइ । ततो नियत्तो सुणेइ वीइभए नयरे जिणपडिमं गोसीसचंदणमइयं, तवंदतो एइ, वंदइ । तत्थ पडिलग्गो देवदत्ताए पडियरितो । तुद्वेण य से तातो गुलि
॥२५३॥
