________________
श्रीउत्तरा- ध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः । ॥२५१॥
XOXOXOX
ता कलं सबिडीए तहा वंदिस्सं भयवं जहा न केणइ वंदियपुवो। बीयदिवसे पहायसमए य कयगोसकिन्चो, व्हायविलित्ता- अष्टादशं लंकियदेहो उदाररूबजोवणलायन्ननेवत्थेण पंचसइकेणाऽवरोहेण साद्धं, मंडियालंकियाए चाउरंगिणीए सेणाए परिगओ, XI संयतीपवरजाणारूढेहिं बहुहिं सामंत-मंति-सेट्ठि-सत्थवाह-पउरजणसहस्सेहिं अण्णिजमाणो, भंभाभेरिमाइआउज्जरवबहिरिय- याख्यमदिगंतरो, पढंतेहिं मागहेहिं गायंतेहिं गंधविपहिं नच्चंतीहिं विलासिणीहिं गओ भगवतो वंदणत्थं। विसुज्झमाणभावेण वंदितो
ध्ययनम् । भयवं, 'कयत्थो म्हि'त्ति हरिसिओ राया मयहरउत्तो य । इत्थंतरे सक्केण चिंतियं-महापुरिसो दसण्णभद्दो पडिबुझिस्सइ
दशार्णभद्रइमिणा वइयरेण, अतो महाविभूईए वंदामि भयवंतं । विउरुविया एरावए अट्ठ दंता, दंते दंते अट्ठ पोक्खरणीतो, पुक्खरणीए
राजस्य पुक्खरणीए अट्ठ पउमा, पउमे पउमे अट्ठ पत्ता, पत्ते पत्ते अट्ठ बत्तीसबद्धा रासपेक्खणा । एवं विभूईए एरावणं पयाहि
वक्तव्यता। णेऊण वंदितो भयवं देविदेण । तं दहण चिंतियं दसण्णभद्देणं-अहो! खलु तुच्छोऽहं जेण इमीए वि तुच्छाए सिरीए गवो कओ, "अहवा अदिट्ठभद्दा, थेवेण वि डंति उत्तुणाणीया। णच्चइ उत्तालकरो, हु मूसगो वीहिमासज्ज ॥१॥" कओ अणेण सुद्धधम्मो तेण एरिसा रिद्धी, ता अहं पि तं चेव करेमि, किमेत्थ विसाएणं ? । उक्तञ्च-"समसंख्यावयवः सन् , पुरुषः पुरुष किमन्यमभ्येति ? । पुण्यैरधिकतरश्चन्ननु सोऽपि करोतु तान्येव ॥१॥" इच्चाइसंवेगमावणाए पडिबुद्धो, खओवसममुवगयं चारित्तमोहणीयं, भणियं च तेण-भयवं! निविण्णोऽहं भवचारगातो, ता करेह मे वयप्पयाणेणाऽणुग्गहं ति ।। दिक्खितो य मयहरपुत्तेण समं भयवया । वंदितो सकेण, पसंसितो य–'धन्नो कयत्थो तुम जेणेरिसा रिद्धी सहस श्चिय
॥२५१॥ परिचत्ता, सथविया य नियपइन्ना तुमे, जतो दववंदणाए य भाववंदणा पहाण' त्ति पसंसिऊण गतो सुरलोगं सको ति ॥
"नमी नमेइ" सूत्रत्रयं सुगमम् । नवरं 'निष्क्रान्ताः' प्रव्रजिताः, निष्क्रम्य च श्रामण्ये पर्युपस्थिताः श्रमणानुष्ठानं प्रत्युद्यताः अभूवन्निति शेषः । एतच्चरितानि प्राक् कथितानि ॥