________________
सगरचक्रिणो वक्तव्यता।
XIन उण तंतू ॥ १॥ अओ अवलंबेसु धीरयं, अलमेत्थ विलविएणं, जओ-सोयंताणं पि नो ताणं, कम्मबंधो उ केवलो। | तो पंडिया न सोयंति, जाणता भवरूवयं ॥ १एमाइवयणविन्नासेण संठविओ राया विप्पेण । भणिया य तेण मंति| सामंता-साहेह जहावत्तं राइणो । साहियं च तेहिं पगलंतबाहजलेहिं । समागया पहाणपउरा, धीरविओ सबेहिं वि राया, कयमुचियकरणिजं । एत्थंतरे पत्ता अद्रावयस्स आसन्नवासिणो जणा पणयसिरा विन्नविंति–जहा देव ! तुम्ह सुएहिं अट्ठावयरक्खणट्ठा आणीओ गंगाजलप्पवाहो, सो फरिहं भरेऊण आसन्नगामनगरे उबद्दवितो पसरइ ता तं निवारेउ देवो, न अत्थि अन्नस्स तन्निवारणसत्ती।राइणा भणिओ नियपुत्तजण्हुकुमारपुत्तो भगीरही नियपोत्तो-वच्छ ! दंडरयणेण नागरायमणुनविय नेसु उयहिम्मि गंगं । सो वि गओ अट्ठावयं । अट्ठमभत्तेणाराहिओ नागराया आगओ | कयभीसणभुयंगहारकेऊरो भणइ–कि संपाडेमि । भगीरहिणा भणियं पणामपुवयं-तुम्ह पसाएण नेमि गंगं समुद्दे, उवद्दवो महंतो लोयस्स।नायराएण भणियं-विगयभओ करेसुसमीहियं, निवारिस्सामि अहं भरहनिवासिणो नागि-त्ति भणिऊण गओ नागराया। भगीरहिणा वि कया णागाणं बलिकुसुमाईहिं पूया । तप्पभिई च नागबलिं कुणइ लोओ। रायसुओ वि गंगमागरिसंतो दंडरयणेण भंजंतो य बहवे थलसेलवणे जणाबाहाए पत्तो पुत्वसमुई। तत्थाऽवयारिया गिण्हती | अणेगाइं नइसहस्साइं गंगा। पुणो विहिया तत्थ बली नागाणं । जत्थ य सायरे मिलिया गंगा तं गंगासायरं तित्थं जायं । अज वि तं लोए विक्खायं। गंगा वि 'जण्हुणा आणीय' त्ति जण्हुवी जाया, 'भगीरहिणा विणीय' त्ति तेण भागीरहि त्ति । सो वि नागेहिं मिलिऊण पूइओ गओ अओझं । पूइओ य राइणा तुह्रण ठविओ नियरजे । अप्पणा य णिक्खंतो अजियजिणसयासे सिद्धो य । अन्नया पुच्छिओ भगीरहिराइणा अइसयणाणी-भगवं! किं कारणं जण्हुपमुहा ते सहिं पि कुमारसहस्सा सममरणा संजाया। भयवया भणियं-महाराय ! एगया महंतो संघो चेइयवंदणत्थं