________________
त्रयोदशं चित्रसम्भूतीयाख्यमध्ययनम् ।
श्रीउत्तरा- ध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः । ॥१८८॥
चित्र
सम्भूतवक्तव्यता।
XO
तेण वुत्तं-न एवं अन्नहा, ता मारिजउ कुमारो रइविग्धकरो, ममम्मि साहीणे तुह अन्ने सुया भविस्सति । तओ रइनेहपरबसाए एरिसं पि मणसा वि अचिंतणीयं पडिसुयमिमीए । जओ-"महिला आलकुलहरं, महिला लोयम्मि दुच्चरियखेत्तं । महिला दुग्गइदारं, महिला जोणी अणत्थाणं ॥ १ ॥ मारइ पियभत्तारं, हणइ सुयं तह पणासए अत्थं । नियगेहं पि पलीवइ, णारी रागाउरा पावा ॥ २ ॥" भणियं च तीए-जइ कह वि तेण उवाएण मारिजइ जहा जणा-
1 ववाओ रक्खिज्जइ । तेण वुत्तं-'थेवमिमं कजं, कुमारस्स विवाहं करेमो तस्सामग्गीए सह अणेगखंभपइट्ठियं गूढनिग्गमपवेसं करेमो जउहरं, तत्थ विवाहाणंतरं सुहपसुत्तस्स अग्गिदाहेण अलक्खियं कजं करिस्सामो' त्ति मंतिऊण एगस्स महाराइणो धूया वरिया । पारद्धा य विवाहनिमित्तं सयलसामग्गी। इओ य धणुमंतिणा बंभदत्तस्स कज्जावहिएण विन्नत्तो| दीहराया-जहा एस मम पुत्तो वरधणू रजधुराचिंतणसमत्थो वट्टइ, अहं पुण परलोगहियं करेमि त्ति । तओ तेण कइयवेण भणिओ-अलं अन्नत्थ पउत्थेणं, इह ठिओ चेव दाणाइधर्म करेह त्ति । इमं च पडिवजिऊण धणुणा गंगातीरे महई पवा काराविया । तत्थ पंथियपरिवायगाईण पकामं अन्नपाणं दिजिउं पबत्तं । दाणमाणोवयारगहिएहिं |पहियपवइयपुरिसेहिं दुगाउयप्पमाणा सुरंगा खणाविया जाव जउहरं पत्त त्ति । इओ य सा वहू विविहनेवत्थपरियणपरिवुडा पुरवरं संपत्ता । पवेसिया महाविभूईए जाव वित्तं पाणिग्गहणं । तयणंतरं विसज्जिऊण जणसमूहे पवेसिओ कुमारो सह वहूए जउहरं । तओ तत्थ वहूसहियस्स आसणोवविठ्ठवरधणुसहियस्स विसज्जियाऽसेसपरियणस्स गयं जामिणीजामदुगं । तओ समंता पलीवियं वासभवणं । उच्छलिओ हाहारवो। ततो 'किं कायचं ?' ति मूढमाणसेण पुच्छिओ वरधणू-किमेयं ? ति । तेण भणियं-जहा सा रायधूया लेहपेसणेण विनिवारिया, एसा काइ अन्ना, ता हमाए पडिबंधो न कायबो त्ति, एस्थ जउहरे पण्हिपहारं देसु जेण निग्गच्छामो। तेण तहा कयं । तओं भत्तूण
८८॥