________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनैमिचन्द्रीयवृत्तिः
तृतीयं चतुरङ्गीयाध्ययनम् ।
खमे दृष्टान्तः।
॥६२॥
सरणं । मूलदेवेण निरूवियाई पासाई, जाव दिलृ निसियाऽसिहत्थेहिं वेढियमत्ताणयं मणूसेहिं । चिंतियं च–'नाहमेएसिं उचरामि, काययं च मए बयरनिजायणं, निराउहो संपयं, ता न पोरसस्सावसरो त्ति' चिंतिय भणियं-जं ते रोयइ | तं करेहि । अयलेण चिंतियं-उत्तमपुरिसो कोई एसो आगिईए चेव नजइ, सुलभाणि य संसारे महापुरिसाण वसणाई। भणियं च–'को एत्थ सया सुहिओ?, कस्स व लच्छी थिराइं पेम्माइं?। कस्स व न होइ खलियं?, भण को वि ण खंडिओ विहिणा? ॥१॥' भणिओ मूलदेवो-भो! एवंविहावत्थागओ मुक्को संपयं तुमं, मम पि विहिवसेण कयाइ बसणपत्तस्स एवं चेव करेजह । तओ विमणदुम्मणो निग्गओ नयराओ मूलदेवो 'पेच्छ, कहं एएण छलिओ? ति चिंतियं । तो हाओ सरोवरे, कया पाणवत्ती, चिंतियं च-गच्छामो विदेस, तत्थ गंतूण करेमि किं पि इमस्स पडिविप्पिउवायं । पट्टिओ वेचायडस्स सम्मुहं । गामनगराइमज्झेण वच्चंतो पत्तो दुवालसजोयणपमाणाए अडवीए मुहं । चिंतियं च तत्थ-जइ कोइ वच्चंतो वायासाहेजो वि दुइओ लब्भइ ता सुहं चेव छिज्जए अडवी । जाव थेववेलाए आगओ विसिट्ठाकारदंसजीओ संबलथइयासणाहो टक्कबंभणो, पुच्छिओ य सो-भट्ट ! के दूरे गंतचं ? । तेण भणियं-अत्थि अडवीए परओ वीरनिहाणं नाम थाम, तं गमिस्सामि, तुमं पुण कत्थ पत्थिओ? । इयरेण भणियं-वेन्नायर्ड । भट्टेण भणियंता एह गच्छम्ह । तओ पयट्टा दो वि । मज्झण्हसमए वञ्चंतेहिं दिढं सरोवरं । टक्केण भणियं-भो ! वीसमामो खणमेगं ति । गया उद्गसमीवं । धोया हत्थपाया । गओ मूलदेवो पालिसंठियरुक्खच्छायं । टक्केण छोडिया संबलथइया, गहिया वट्टयम्मि सत्तुया । ते जलेण ओलित्ता लग्गओ खाइउं । मूलदेवेण चिंतियं-एरिसा चेव बंभणजाई भुक्खापहाणा हवइ, ता पच्छा मे दाही । भट्टो वि भुंजित्ता बंधिऊण थइयं पयट्टो । मूलदेवो वि 'नूणं अवरण्हे दाहि' त्ति चिंतितो अणुपयट्टो । तत्थ वि तहेव भुत्तं, न दिन्नं तस्स । 'कल्लं दाहि' त्ति आसाए गच्छइ एसो। वच्चंताण य आगया
॥६२॥