________________
आवश्यकनियुक्तिः श्रीतिलकाचार्यलघुवृत्तिः
*
अनाचारं प्रकुर्वाणाऽविध्यत्कीलेन तत्पदम् । वेदनां सोऽधिसेहे तां, न दुर्ध्यानं मनोऽप्यगात् ।३। वाग्गुप्तौ - साधुः स्वज्ञातिकान् द्रष्टुं, गच्छन् पल्लीमलिम्लुचैः । गृहीतोऽमोचि चेत्युक्त्वा, माऽऽख्यः कस्यापि नोऽत्रगान् ।। तस्याग्रे मिलिता मातापितृभ्रात्रादयोखिलाः । आयान्तो जन्ययात्रायां, ववले सोऽपि तैः सह ।२। तस्करैर्मुषितः सार्थो, दृष्ट्वा ते मुनिमूचिरे । साधुः सैष गृहीत्वेहाऽस्माभिर्मुक्तोऽधुनैव यः ।३। तच्छ्रुत्वाम्बाऽवदौरान्, समर्पयत मे क्षुरीम् । स्तनौ छिनधि येन स्वी, किमित्यूचेऽथ चौरपः ।४। दुःपुष्षुित्रोऽपाद्ययोः क्षीरं, नाऽऽख्यधुष्मान् सतोऽपि यः । चौरोऽवक्तं कथं नाऽऽख्यः, पित्रोराख्यदथो मुनिः । स्वधर्म चौरपो बुद्धः, सर्वं तन्मुष्टमार्पयत् ।५। कायगुप्तौ - प्रवृत्तः साधुरध्वानं, सार्थे चावासिते क्वचित् । पदमात्रं कथमपि, शुद्धं स्थण्डिलमासदत् । स्थितः तत्रैकपादेन, सर्वामपि विभावरीम् ।। .उपाद्ययोः - अपात् ययोः ।
आ.नि. प्रतिक्रमणाध्ययनम् सूत्रव्याख्या वाग्गुप्तौ कायगुप्तौ दृष्टान्तः । गाथा-१२७१
७७४
藥華華準準準準準準準準
७७४ [२७०]
