________________
विशेषाव ० कोट्याचार्य
वृत्तौ
॥६७१ ॥
XX
--964
दि ॥ नयविद् द्रव्यास्तिकैकनयमतं पर्यायास्तिकनये स्थित्वा परिहरते, व्यवहारं निश्चयेन, निश्चयं व्यवहारेण, नैगमं संग्रहादिभिः, यथायोगं संग्रहं च नैगमादिभिः इत्येवमादि, तथा 'समये वा' स्वसिद्धान्ते वा यत्परेण निह्नवकादिना दोषबुद्ध्या परिगृहीतम् ॥ 'एएही' त्यादि । एभिर्नैगमादिभिर्नयैः सप्रभेदैः 'दृष्टिवादे' द्वादशाङ्गे 'प्ररूपणा' प्रज्ञापना, सर्ववस्तूनां क्रियत इति वाक्यशेषः, तथा सूत्रार्थकथनाच, आह- वस्तूनां सूत्रार्थानतिलङ्घनादनर्थकोऽध्याहारः, न, तत्सूत्रोपनिकद्वस्यैव सूत्रार्थत्वेन विवक्षितत्वात्, तद्वयतिरेकेणापि वस्तुसंभवात् इह पुनः कालिकश्रुतेऽनभ्युपगमः -अनियमो नयैर्व्याख्या, किंतु श्रोत्रपेक्षं कार्या, तत्राप्यधिकारस्त्रिभिराद्यैरुत्सन्नं - प्रायशो व्याख्या | 'पाय' मित्यादि स्पष्टा, नवरं परिकर्मणं शिष्याणां तदित्या (द) द्या:, आह 'इह पुण अणभुवगमो' इत्यभि धाय पुनश्वरमोऽवयवः किं कृतो भद्रबाहुस्वामिना ?, स एवोत्तरमाह - ' नत्थी' त्यादि || नास्ति जिनमते किञ्चित्सूत्रं नयैर्विहीनं, अर्थो वेति वचनपरिणामेन सम्बन्धः, अतस्त्रितयपरिग्रहः, अशेषनयानभ्युपगमस्तु आचार्यविनेयानां विशिष्टबुद्ध्यभावापेक्ष इति आह चआश्रित्य श्रोतारं विमलमतिं, तुशब्दः पुनः शब्दार्थः, किं १, नयान् ब्रूयात् कः ?, नयविशारदः व्याख्याता ॥ 'भासेज्जे' त्यादि स्पष्टा । दारं ॥ अथ समवतारद्वारमाह
मूढनइयं सुयं कालियं तु न नया समोयरंति इहं । अपुहुत्ते समोयारो नत्थि पुहुत्ते समोधारो ॥ नि. ७६२ ।। अविभागत्था मूढा नयत्ति मूढनइयं सुयं तेणं । न समोयरन्ति संता पइपयं जं न भव्णन्ति ॥ २७७० ॥ अपुहुत्तमे भावो सुत्ते सुत्ते सवित्थरं जत्थ । भण्णंतऽणुओगा चरणधम्मसंखाणदव्वाणं ॥ २७७१ ॥ तत्थेव नयाणं पिहू पइवत्थं वित्थरेण सत्र्वेसिं । देसिंति समोयारं गुरवो भयणा पुहुत्तम्मि ||२३७२॥
नयानां समवतारः
||६७१॥
