________________
श्रीभगए
लघुवृत्ती
g
भिक्षासमाचारेण, ‘से कहमेयं मण्णे एवं ति अथ कथतेतत् स्थविरवचनं मन्ये इति वितर्कार्थो निपातः, एवं-अमुना प्रकारेण शतके बहुजनवचनं 'पभू णं भंते ! ते' प्रभवः-समर्थास्ते 'समियाण ति सम्यक् ते व्याकर्तुं वर्तन्ते, अविपर्यासास्ते इत्यर्थः, समिता | वा-सम्यक्प्रवृत्तयः, श्रमिता वा-अभ्यासवन्तः, आयोगिका उपयोगवन्तो ज्ञानिनश्च, 'पलिउज्जिय'त्ति परि-समन्तात् योगिकाः
परिज्ञानिन इति, परिजानन्तीति भावः, श्रमणं-तपोयुक्तं 'माहणं ति (सू. १११) माहनं वा-स्वयं हनननिवृत्तत्वात् परं प्रति |मा हनेतिवादिनं उपलक्षणत्वान्मूलगुणयुक्तं, अथवा श्रमणः-साधुः माहनः-श्रावको वा 'विण्णाणफले 'त्ति विशिष्टज्ञानफलं विवेकाविवेकज्ञानरूपं 'अघेत्ति अघाख्यः (आप्यः) अपां प्रभवः 'उरालि'त्ति विस्तीर्णा बलाहका-मेघाः 'संसेयंति'संस्वियंति उत्पादाभिमुखीभवन्ति 'संमुच्छंति' सम्मूर्च्छन्ति-उत्पद्यन्ते, वासंति वर्षन्ति, 'तव्वइरित्ते य'त्ति इदपूरणादतिरिक्तश्च उत्कलितः 'आउयाए'त्ति अएकायः, अहिनिस्सवई'त्ति अभिनिःश्रवति-क्षरति अदूरसामन्ते-नातिदूरे नातिसमीपे 'महातवोत्ति आतपः-उष्णता महाश्चातारातपश्चेति महातपः, महातपस्य उपतीरं-तीरसमीपे प्रभवः-उत्पादो यस्य स महातपोपतीरप्रभवः 'पासवणे'त्ति प्रश्रवति-क्षरतीति प्रश्रवणः, प्रस्सन्दन् 'वक्कमंति' उत्पद्यन्ते विउकमंति' विनश्यन्ति, एतद्व्यत्ययेनाह-च्यवन्ते उत्पद्यन्ते 'एस जाति एषः अन्यपृथिककृताघसंज्ञो महातपोपतीरप्रभवप्रश्रवण इति ॥ द्वितीयशते पञ्चम उद्देशकः॥ | अथ षष्ठे भाषास्वरूपमुच्यते-'से नूण ति (सू० ११३) 'से'त्ति अथ नूनं निश्चितं, भदन्त ! गुर्वामन्त्रणं अहं मन्ये-अवबुद्ध्ये 'ओहारणिया' अवधार्यते-अवगम्यते अनयेत्यवधारिणी, अवबोधवीजभूतेत्यर्थः, अथ भदन्त ! एवमहं मन्ये अवश्यमवधा-10॥५१॥ रणी भाषा इति, भाषापदं प्रज्ञापनायामेकादशं भणितव्यं, इह भाषा द्रव्यक्षेत्रकालभावैः सत्यादिभेदैरन्यैश्च बहुभिः पर्यायैर्विचा
magranate
