________________
शास्त्र हारि०
समुच्चयः धर्मपाप
हेतुश्च
सम्यक्करणोपायमाहसाधुसेवा सदा भक्त्या, मैत्री सत्त्वेषु भावतः । आत्मीयग्रहमोक्षश्च, धर्महेतुप्रसाधनम् ॥६॥ 'साधुसेवा' गुणवृद्धोपासना 'सदा सर्वकालं "भक्तया' बहुमानेन, तथा 'मैत्री' प्रत्युपकारनिरपेक्षा प्रीतिः 'सत्त्वेषु' प्राणिषु "भावतः परमार्थेन, तथा आत्मीयमिति ग्रहणमात्मीयग्रहः-तदन्यस्वीकारस्तन्मोक्षश्च, बाह्यसङ्गत्याग इति भावः, एतत्रितयं 'धर्महेतुप्रसाधनं' हिंसादिनिवर्त्तकप्रसाधनमिति च, एकवचननिर्देशः कात्स्येन समस्तप्रसाधनत्वज्ञापनार्थः ॥ ६॥ साधुसेवादिफलमाह| उपदेशः शुभो नित्यं, दर्शनं धर्मचारिणाम् । स्थाने विनय इत्येतत्, साधुसेवाफलं महत् ॥७॥
मैत्री भावयतो नित्यं, शुभो भावः प्रजायते । ततो भावोदकाजन्तोद्देषाग्निरुपशाम्यति ॥८॥ अशेषदोषजननी, निःशेषगुणघातिनी । आत्मीयग्रहमोक्षेण, तृष्णाऽपि विनिवर्तते ॥९॥ उपदेशः 'शुभः' कुशलसाधको नित्यं, तथा दर्शनं 'धर्मचारिणां' पवित्रसाधूनामेव, तथा स्थाने विनय इति-13 तद्वन्दनादिनेति, एतत्-एवंभूतं साधुसेवाफलं महत्, धर्माङ्गसाधनमिति ॥७॥ 'मैत्रीम्' उक्तलक्षणां 'भावयतः अभ्यस्यतः 'नित्यं सर्वकालं 'शुभो भावः प्रजायते' प्रशस्तमन्तःकरणं भवति, ततो 'भावोदकात् परमार्थोदक
॥
