________________
शास्त्र हारि० १चार्वाकस्तबकः
॥४६॥
*USUSISIESAISHUSHUSHUSHA
उभयोHहणाभावे, न तथाभावकल्पनम् । तयोाय्यं न चैकेन, द्वयोर्ग्रहणमस्ति वः॥ ३३१॥ हेतुफलएकमर्थं विजानाति, न विज्ञानद्वयं यथा । विजानाति न विज्ञानमेकमर्थद्वयं तथा ॥ ३३२॥ भावेऽदोषः वस्तुस्थित्या तयोस्तत्त्वे, एकेनापि तथाग्रहात् । नो बाधकं न चैकेन, द्वयोर्ग्रहणमस्त्यदः ॥ ३३३ ॥1 तथाग्रहस्तयोर्नेतरेतरग्रहणात्मकः । कदाचिदपि युक्तो यदतः कथमबाधकम् ? ॥ ३३४॥ तथाग्रहे च सर्वत्राविनाभावग्रहं विना । न धूमादिग्रहादेव, ह्यनलादिगतिः कथम् ? ॥ ३३५॥
नानात्वाबाधनाच्चेह भवन्मते कुतः स्वकृतवेदनं १, सत्यप्यस्मिन्-हेतुफलभावे 'मिथ' परस्परम् 'अत्यन्तं' सर्वथा | 'तद्भेदात् कर्तृभोक्तृभेदादिति चिन्त्यतामेतत् ॥ ३२४ ॥ अत्रैवाक्षेपपरिहाराभिधित्सयाऽऽह-वास्यवासके'त्यादि,51 वास्यवासकभावाच्चेत् स्वकृतवेदनं, तद्वासककर्तृत्वेन, नैतत् , तस्याप्यसम्भवात् , वास्यवासकभावस्थासम्भवः कथं न्वस्य ? इति परः, विकल्पानुपपत्तित इत्याचार्यः॥ ३२५ ॥ एतत्प्रकटयन्नाह-वासके'त्यादि, वासकात्सकाशाद्वासना भिन्ना अभिन्ना वा भवेदिति द्वयी गतिः, यदि भिन्ना ततोऽयं दोषः-स्वयं तया शून्यो वासकः नैवान्यं वासयत्यसौ, अतदात्मकत्वात् ॥ ३२६ ॥ प्रस्तुतमेवाह-'अथे'त्यादि, अथाभिन्ना वासकाद्वासना, ततोऽयं दोषः-न सङ्क्रान्तिः तस्याः, वासकरूपवत्तदव्यतिरेकेण, वास्ये सत्यां च सङ्कान्तौ सिद्धिः नियोगतः एव द्रव्यांशस्य प्रसज्यते, तस्यैव तथाभवनात् ॥३२७॥ अत्रैवाह-'असत्या'मित्यादि, असत्यामपि सङ्क्रान्तौ कथञ्चिद्वासयत्येव चेदसौ वासकः अतिप्रसङ्गः स्यादेवं, तदन्यवा-3
॥४६॥
