________________
वन्दना
ध्ययन
चूर्णां
॥ २३ ॥
|विष्यत्ततो युक्तमेवं वक्तुं यथा वैडूर्यः काचसम्मिश्रः किं न काचीभवति १, किंतु मयोक्तं तस्स पासत्थादीसंवासेणं णाणदंसणादयो गुणा परिहार्यंति, आदर्शवत्, जथा आदरिसो अपरिसीलणाए सामाए घच्छो मलिणीभवति, या सा रूपदर्शनक्रिया सा तत्र परिहायति, तथा नानादशीभवति, एवं मयोक्तं शीलं नश्यति मलिनीभवति, घनमूलोद्वर्तनेन सर्व एव नश्यति, अतो अनुक्तो - पालंभ:, किंच- वैडूर्यस्यापि वमणविरेयणउप्पादीहिं छाया कज्जति, आदर्शवत्, यो तु कायमणीणं मज्झगतो धरिज्जति, उप्पण्णादीणि न कीरंति, तस्स वण्णरसगंधफरिसादीणो हायंति, तम्हा संसग्गीवि विणासिया गुणाणं ।। किच-दुविहाणि दव्वाणि-भावगाण अभावृगाणि य, तत्थ वइरादीणि गंधादीहिं अभाविताणि, तहाविहा उ केवलिमाई, जं ते भावेतुं न सकिज्जंति पासत्थट्टाहिं, भावुगं छउमत्थस्स गंधो, सो न सक्कति तदभाविगं गंधतो, भाविगं. तु पाडलादीहिं कवे लुगादी, स्याद् बुद्धिः- जीवदव्वंपि अभागमज्झे भविष्यति, अत उच्यते - (११२७) जीवो अणादिनिहणो पमादभावणभावितो य संसारे सो य मेलणदोसाणुभावेणं खिष्पं भाविज्जतित्ति । एत्थ संसग्गिविणासे दितो
अबस्स ० ।। ११२८ ।। निंबोदरणं कडुयएणं भूमि भाविता, अंबओ तत्थ जातओ, पुणोवि तेसिं परोप्परओ मूला संपलग्गा, तेण संसग्गिदोसेणं कडुयओ जातो, तम्हा संसग्गी विणासका अपात्रेहिं सह । आह- जदि संसग्गी गुणदोसे पमाणं ततो निरगुणोवि गुणवंतेहि सह मिलितो तारिसो भवतु, न च भवति, जओ सुचिरंपि अच्छ० ।। ११२९ ।। नलत्थंभो उच्छुमज्झे परिमलेणं उदरण य मूलेहि य कीस मधुरो ण जायति ?, उच्यते विहितोत्तरमेतत् भावुगअभावुगाणि य० गाथाए, यतः नलत्थंभो अभावुगो, जो पुण भावुको सो भाविज्जति दोसेहिं वा गुणेहिं वा, जदि हि संसग्गिमविनासिका स्यात्ततो युक्त
कुशीलसंसर्गत्यागः
॥ २३ ॥