________________
श्री
अनुयोग
चूर्णौ
॥ ५३ ॥
सतंमुलप्पमाणतो जे' हीणा वा ' गाथा ( ९८- १५७ ) सच्चमेव सारः सत्त्वसारः अथवा देहे सुभपोग्गलोवचयत्वं सारः एवमा - दिपुरिसाणं आयंगुलं, बावी चतुरस्सा, वृत्ता पुक्खरणी पुष्करसंभवातो वा, सारणी रिजु दीहिया सारणी एवं वंझा गुंजालिया सरमेगं तीए पंतिट्टीया दो सरातो सरं कवाडयेण उदगं संचरइति सरपंती, विविधं रुक्खलतोवसोभितं कदलादिपच्छण्णघरेसु य वीसंभियाण रमणट्टाणं आरामो, पत्तपुप्फफलछायोवगादिरुक्खुवशोभितं बहुजण विधिहवे सुण्णयमाणस्स भोयणट्ठा जाणं उज्जाणं, इत्थी पुरिसाण वा एगे पक्खे भोज्जं जं तं काणणं, अहवा जस्स परतो पन्चयमडवी वा सव्ववणाण य अंते वणांतं काणणं, शीर्णो वा एगजातियरुनखेहि वर्ण, अणेगजातीएहि उत्तमेहि य वणसंडं, एगजादियअणेगजातियाण वा रुक्खाण पंती वणराई, अहो संकुडा उवरि विशाला फरिहा समखाता खाइया अंतो पागाराणं अंतरं, अट्ठहत्थो रायमग्गो चरिया, दुण्हं दुबाराण अंतरे गोपुरं, तिको णामानासभूमि तिपहसमागमो, संघाडगं तिपहसमागमो चैव तियचतुरंसं चतुष्पहसमागमो चेव चच्चरं छप्पहसमागमं वा एवं छच्चरं भण्णति, देउलं चतुमुहं, महतो रायमग्गो महाप्पधी इतरे पहा, सत् सोभणाविदु जं भयंते पोत्थगवायणं वा जत्थ सामन्नतो वा मणुयाणं अच्छणट्ठाणं सभा, जत्थुदकं दिज्जति सा पवा, बाहिरालिंदो सुकिधी अलिंदो वा सरणं, गिरिगुहा लेणं पव्वयस्सेग देसलीणं वा लयणं, कप्पडिआ वा जत्थ लयंति तं लयणं, भंड-भायणं तं च मृन्मयादि मात्रो मात्रायुक्तो सो य कंसभायणादि भोयणभंडिका, उवकरणं पुण अणेगविहं कडगपिडगसुप्पादिकं, अहवा उवकरणं इमं सकडरहादियं, तत्थ रहोत्ति जाणरथो संगामरथो य, संगामरहस्स कडिप्पमाणा फलयवेइया भवति, जाणं पुण गंडिमाईयं, गोल्लविसए जंपाणं द्विहत्थमात्रं चतुरसं सवेदिकमुपसोभितं, जुग्गयं लाडाणं थिल्ली जुगयं, हस्तिन उपरि कोल्लरं गिलतीव मानुषं गिली लाडाणं जं अडपल्लाणं तं अण्ण
आत्माङ्गुलं
॥ ५३ ॥