________________
प्रमाणाधिकारः
अनुयोग चूर्णी
॥५०॥
| सरीरैकदेशेन अवयवनाम, संयोगो युक्तिभावः, स चतुर्विधः द्रव्यादिकः, सचित्ते गोण्यादि, अचित्ते छत्रादि, मिश्रे हलादिकः,
खेत्तकालभावजोगा जहा मुत्ते इति ॥ इदाणिं पमाणणामं चउब्विहं णामादिकं, ठवणप्रमाणं कट्ठकम्मादिकं, अहवा सनविहणक्खत्तादिकं, जीविया णाम जस्स जायमित्तं अवच्चं मरति सा तं जायमित्तं चेव अवगरादिसु छड्डेइ तं चैव णामं कज्जइ ततो जीवति, अभिप्पायणाम ण किंचि गुणमवेक्खति किंतु यदेव यत्र जनपदे प्रसिद्धं तदेव तत्र जनपदाभिप्रायनाम, जनपदसंववहार इत्यथे।, | सेसा णक्खचादिया कंठ्या । इदाणि भावप्पमाणणामं चतुर्विध सामासिकादिक, येषां पदानां सम्यग् परस्पराश्रयभावेनाथे: आश्रीयते स समासः ततो जातो अत्थो सामासितो, योऽर्थः येनोपलक्ष्यते स तस्य हेतुकः तद्धितमुच्यते, तद्धितातो अत्थे जाते तद्धितिए, भू सत्तायां इत्यादि धातुभावेनार्थो जातः धातुए भन्नति, अभिधाणक्खराणिच्छियत्थोवलद्धिप्पगारेण उच्चरिज्जमाणो णिरुत्तातो अत्थो जातो णेरुत्तिओ, एतं चउव्विहंपि सभेदं सउदाहरणं जहा सुत्ते तहेव कंठ्यं वत्तव्वं, णामंति मूलदारं गतं । इदाणिं पमाणंतिदारं (१३१--१५१) प्रमीयत इति प्रमाणं प्रमितिर्वा प्रमाणं प्रमीयतेऽनेनेति प्रमाणं, तं दबखत्तकालभावभेदतो चतुव्विहं, अण्णोअण्णपरिमाणसंखाए जं ठितं प्रमाणं तं पदेसणिप्फण्णं, विविहो विसिट्ठो वा भंगः विभंगः, मंगोत्ति विकप्पो, जं ततो पमाणं णिष्फण्णं तं विभागाणिष्फणं, इमं मागहं धण्णंमाणप्पमाणं-ओमत्थहत्थमियं जं धन्नप्पमाणं सा भवे असती, जं धन्नप्पमाणे असतिपरिछेदयो असई, मुत्तोली-मोट्टा हेढुवरिसंकडा ईसि मज्झे विसाला, कोडिता मुरवो, दोछप्पण्णपलसयणीप्पज्जमाणं, तीसे चउसट्ठिभागो चतुसट्ठिया, ते य चउरो पला, माणीए चेव बत्तीसिया, एवं सोलसियादयोवि, करोडागिती विसालमुही जा कुंडी सा करोडी भण्णति, अद्धकुंडी वा करोडी, सेसं कंठ्यं, तुलापमाणेणाणुमिज्जइ एत्तियमेत्तंति तं च, आह-'करिसादि' कंठं, मयं |
AAAAA