________________
श्रीअनु० हारि वृत्तौ
॥ ११ ॥
साइरेगट्ठवासो जाओत्ति, ताहे रण्णा सयमेव लेहो लिहिओ जहाऽहीयतु कुमारो, कुमारस्स य मादीसव्वक्कीए रण्णा पासट्टियाए तत्थ पच्छण्णो बिन्दू पाडिओ, रण्णा अवाइय मुद्दित्ता उज्जेणी पेसिओ, वाइओ, वायगा पुच्छिया- किं लिहियं ?, ते णेच्छंति कहिडं, ताहे कुमारेण सयमेव वाइओ, चिंतिय चऽणेणं-अम्हं मोरियवंसियाणं अपडिया आणाओ, कहमहं अध्पणो पिडणे आणं भंजाभि?, तओ अणेण तत्तसलागाए अच्छीणि अंजियाणि, ताहे रण्णा णायं, परितपित्ता उज्जेणी अण्णस्स कुमारस्सै दिण्णा, तस्सवि कुमारस्स अण्णो गामो दिण्णो, अण्णा तस्स कुणालस्स अंधयस्स पुत्तो जाओ, णामं च से कथं संपती, सो अंधयो कुणालो गंधव्वे अतीवकुशला, अण्णया य अण्णायो उज्जेणीए गायंतो हिंडइ, तत्थ रण्णो निवेदियं जहा एरिसो सो गंधव्वि जो अंधलओत्ति, तओ रण्णा भणियं आणेहत्ति, ताहे आणिओ जवणियतरिओ गायति, जाहे अतीव असोगो अक्खित्तो, ताहे भणति किं ते देमि ?, तओ एत्थ कुणालेण गीतं- 'चंदगुप्तपवोत्तो उ, बिंदुसारस्स मत्तुओ । असोगसिरिणो पुत्तो, अंधो जायति कागिणि ॥ १ ॥ ताहे रण्णा पुच्छितं को एस तुमं, तेण कहितं तुब्भं चैव पुत्तो, ततो जवलियं अवसारेडं कंठे पधेत्तुं अंसुपातो कओ, भणियं च किं देमि ?, तेण भणियं कागणिं मे देहि, रण्णा भणियं किं कागिणिए व तुमं करिहिसि जं कागणि जायसि, ततो अमचेहिं भणियं सामि ! रायपुत्ताणं रज्जं कागणि भण्णति, रण्णा भणियं किं तुमं काहिसि रज्जेणं १, कुणालेण भणियं मम पुत्तो अस्थि संपतीणाम कुमारो, तओ से दिण्णं रज्जं, सो चेव उवणओ णवरमहियक्वरेणंति अभिलावो कायन्वो, अहवा भावाहिए लोकयं इमं अक्खाणयं कामियसरस्स तीरे य बंजुलरुक्खो महतिमहालओ, तत्थ किर रुक्खे अबलग्गिडं जो सरे | पडति सो जइतिरिक्खजोणिओ तो मणुस्सो होति, अह मणुस्सो पडति ततो देवो होति, अहो पुणो बीयं वारं पडति तो पुण सोचेव होइ, तत्थ वाणरो सपत्तिओ ओयरति पतिदिणं पाणितं पातुं, अण्णया पाणिपियणट्ठाए आगतो संतो बंजुलरुक्खाओ मणुस्सित्थिमिहु
द्रव्यावश्यकाधिकारः
॥ ११ ॥
