________________
B
त्रिशलाविलापः
A
जीबानाम् ॥ १९॥ यतः-कुरंडरंडत्तणदुभगाई, वंझत्तनिंदविसकन्नगाई, । लहंति जम्मंतरभग्गसीला, नाऊण कुज्जा दढसीलभावं ॥ २० ॥ एवं चिन्ताऽक्रान्ता ध्यायन्ती म्लानकमलसमवदना । दृष्टा शिष्टेन सखीजनेन तत्कारणं पृष्टा ॥ २१॥ प्रोवाच साश्रुलोचनरचना निःश्वासकलितवचनेन । किं मन्दभागधेया वदामि ? यजीवितं मेयात् ॥२२॥ सख्यो जगुरथ रे सखि ! शान्तममङ्गलमशेषमन्यदिह । गर्भस्य तेऽस्ति कुशलं नवेति वद कोविदे! सत्यम् ॥२३॥ सा प्रोचे गर्भस्य च कुशले किमकुशलमस्ति मे ? सख्यः । इत्याद्युक्त्वा मूर्छामापन्ना पतति भूपीठे ॥ २४ ॥ शीतलवातप्रभृतिभिरुपचारैहतरैः सखीभिः सा। संप्रापितचैतन्योत्तिष्ठति विलपति च पुनरेवम् ॥ २५॥ गरुए अणोरपारे रयणनिहाणे अ सायरे पत्तो। छिद्दघडो न भरिजइ ता किं दोसो जलनिहिस्स? ॥ २६ ॥ पत्ते वसन्तमासे रिद्धिं पावन्ति सयलवणराई । ज न करीरे पत्तं ता किं दोसो वसंतस्स? ॥ २७ ॥ उत्तुंगो सरलतरू बहुफलभारेण नमिअसव्वंगो । कुजो फलं न पावइ ता किं दोसो तरुव
-
--
२ कुरण्डत्वरण्डत्वदुभंगत्वानि वन्ध्यात्वनिन्दु [ मृतापत्यप्रसूः ] विषकन्यकत्वादि । लभन्ते जन्मान्तरभग्नशीला ज्ञात्वा कुर्यात दृढं शीलभावं ॥२०॥ २ गुरुकेऽनवाक्पारे रननिधाने च सागरे प्राप्तः । छिद्रघटो न भ्रियते तर्हि किं दोषो जलनिधे: ॥ २६ ॥ प्राप्ते वसन्तमासे ऋद्धिं प्राप्नोनि सकलवनराजी । यन्न करीरे पत्रां तार्ह किं दोषो वसन्तस्य ? ॥ २७ ॥ उत्तुङ्गः सरलतरुबहुफलभारेण नतसर्वाङ्गः । कुम्जः फलं न प्राप्नोति तर्हि किं दोषस्तरुवरस्य ? ॥ २८ ॥
