________________
नन्दी
हारिभद्रीय वृत्ती
॥ २३ ॥
CAMAKAL AKALIGARALASS
मुकं तया अगहिते दुपरिग्गहियं कयं तया कलहो। पिट्टण अइचिर विक्कय गतेसु चोरा य ऊनग्धं ॥ २६ ॥ मा गिण्हव इय दातुं | उवजुंजिय देहि किं विचितेसि । विच्चामेलियदाणे किलिस्ससी तं चऽहं चेव ॥ २७ ॥ भणिया जोग्या २ सीसा गुरवो य तत्थ दोहंपि । वेयालियगुणदोसो जोगो जोगस्स भासेज्जा ॥ २८॥
एवं तावद्विभागतो योग्यायोग्यविनयविभागोपदर्शनं कृत्वा साम्प्रतं सामान्येन पर्षदं प्ररूपयमाह
सा समासओ तिविहा पन्नत्तत्यादि, सा पर्षत् समासतः संक्षेपण त्रिविधा त्रिप्रकारा प्रज्ञप्ता प्ररूपिता, कैः ?-तीर्थकरगणधरैरिति गम्यते, 'तथथे त्युदाहरणोपन्यासार्थः, 'ज्ञिके'त्यत्र'ज्ञा अवबोधन' इत्यस्य 'इगुपधज्ञाकिरः क'इति (३-१-१३५) कप्रत्ययः, 'आतो लोप इटि च किती'त्या (६-४-६४) कारलोपः परगमनं टाप् जानातीति ज्ञा कप्रत्ययः 'प्रत्ययस्थात् कात् पूर्वस्यात इदाप्यसुप' इति (७-३-४४) इत्त्वं, ज्ञिका-परिज्ञानवती, न शिका आज्ञिका- तद्विलक्षणा, दुर्विदग्धा मिथ्यावलेपगर्भा । तत्थिमा जाणिया-'गुणदोसविसेसण्णू अणभिग्गहिया य कुस्सुतिमएसु । एसा जाणगपरिसा गुणतचिल्ला अगुणवज्जा ॥१॥ इमा तु अयाणिया-' पबतीमुद्ध अयाणिय मिगछावयसीहकुक्कुडयभूया। रयणमिव असंठविया सुहसमया गुणसमिद्धा ॥२॥ इमा पुण दुब्धियडिया- किंचिम्मत्तग्गाही पल्लवगाही य तुरियगाही य। दुवियड्डिया उ एसा भणिया तिक्हिा भवे परिसा ॥ ३ ॥ साम्प्रतमिष्टदेवतास्तवादिसम्पादितसकलसाहित्यो देववाचकोधिकृताध्ययनविषयभूतस्य ज्ञानस्य प्ररूपणां कुर्वनिदमाह
'णाणं पंचविहं पण्णत्तं' इत्यादि, (सूत्रम्१-६५) ज्ञातिः ज्ञानं कृत्यल्युटो बहुलं ' इति वचनाद्भावसाधमः, संविदि
ॐॐॐछ
२३॥