________________
खीतो
दुःखादि
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः २ अध्यक ४ उद्देश ॥ ७४॥
संसारदुक्खस्स आयतणं भवति दुक्खाए 'मोहाएति मोहणिजकम्मं वड्डेइ, अहवा मोहोत्र विसयासत्तो कजं अकजं वाण याणति, जहा सो पिंडारो जोण्हत्तिकाउं मज्झण्णे पासुत्तउडिओ कुरत्थाए छायासु लिकमाणो गच्छंतो, कहिओ पुच्छिओ य हम्ममाणो भण्णति-परदारणिमित्तं वच्चामि, रमा मारिओ,'माराए'त्ति मारिजइ, अहवा अतिप्पसंगा अलहमाणो मरति, सुणिजंति य बहवे इच्छियइत्थीओ अलभमाणा अग्गिमाइपविट्ठा, अहवा 'पढमे सोयति वेगे बितिए जाव दसमे मरति अतो माराए,'णरयाए'तिमतो | नरएसु उववज्जइ, ततो उन्नहित्ता तिरिएसु, नरगतिरिक्खजोणिएहि अणेगाई भवग्गहणाई अणुपरियति, सो एवं तासु गतीसु अडमाणो 'सततं मूढो' सततं-निरंतरं दंसणचरित्तमोहणेणं कम्मेणं मूढो, इमं जिणदेसियं धम्म नामिजाणतित्ति, जओएवं ते 'उदाहु वीरे उच्चं उन्नतं वा आहु उदाहु, धीरोजाणतो, ण पमाओ अप्पमादो, कहिं अपमाओ ? 'महामोहे' महामोहो णाम स्त्रीनपुंसग| वेदा, इत्थी इस्थिवेदेण उदिण्णेण पुरिसं पत्थयति, एवं इतरेवि, बंभवत्तपुरोहियआहरणं, अहवा जा सा सा सा दिलुतो, जहा | सा पंचण्ह चोरसयाणं मरुयदारिया भजा जाता, जतो एवं तेण विसयकसायमोहपरिक्खणट्ठा मुहुत्तमविणप्पमाओ 'अलं कुसलस्स पमाएणं' अलंसदो निवारणे अट्ठविहभावकुसे लुणातीति भावकुसलो, पमादो पंचविहो, किं आलंबणं करेंत्ता पमाओण काययो ?, भण्णति--'संतिमरणं सपेहाए' समणं संति, जंभणितं-निव्याणं, मरणं संसार एव, संती य मरणं च संतिमरणं तं, पेहाए णाम पेक्खणा तं संतिमरणं च पेक्खिता, अलं कुसलस्स पमाएकति वदृति, अहवा संती-अव्वाबाहं भवति, मरणो उ संसारो, अतो संतिमरणं पेहाए, किं च 'भेउरधम्म सपेहाए' मिजाणधम्म सरीरं अणि पेहाए, अलं कुसलस्स पमादेणंति वदति, अहवा वाहीण विवागणं वा भिजतीति भेउरं 'णालं पस्स' तव एते कामभोगा भुजमाणावि पजत्ता न भवंति, एवं पस्स तं,
॥७४॥