________________
श्रीआचारांग सूत्र
पादिः
चूर्णिः
२ अध्य० ॥४९॥
तदेव अट्ठविहं उदयपत्तं, सविखए भावगुणो मूलढाणे वट्टइ, सो सद्दादिसु गुणेसु वट्टइ, सो तेसिं गुणाणं अप्पत्ताणं पत्ताण व विणासे सारीरमाणसेण दुक्खेण अभिभूतो, 'इति सो महता परितावेण' इति-उवप्रदरिसणे अप्पसत्थेसु गुणेसु चिट्ठित्ता संसारमूलट्ठाणं अवोलेंतो अट्टविहं कम्मबंधणहेउं वा रागादि तेहिं उवेसिअप्पा इति से 'महता' महता इति अपरिमितेण भोगामिलासेण सव्यतो तावणं परितावेणं काइयवाइयमाणसिएण परितप्पमाणो पुणो २ तं करेति जेण तहिं मृट्ठाणे वग्गति, 'पमत्ते' पंचविहेण पमादेण, इमे से हेऊ 'माता मे पिता में माता मम दुक्खिया दिगिंछणादिणा, अहवा केणइ से अप्पितं कतं तन्निमित्तं कसावा, ततो वेरप्पमई, जहा रेणुया अणंतविरिएणं परिभुत्ता तनिमित्तं रामेण मारिता, कत्तविरिएण रामपिया पितिनिमित्तं, रामेण निक्खनिया पुहवी सत्त वारा कया, सुभोमेण तं सुणित्ता निब्बंभणा पुहवी एकवीसं वारा कया, तथा प्रातिणिमि भइणी भञ्जा व मे ण जीवइ चोरियादी करेइ, अणलंकिया हसियत्ति चाणक्केण णंदवंसो उच्छादितो,
एवं सेसाणवि 'सहिसयणसंगंथिसंथुतो'त्ति सहि-सहजातगा मित्ता सयणा पुन पच्छा संथुता संगंथो-छिन्नयुद्धो संथुता। सहवासा दिट्ठाभट्ठा य 'विवित्तं' प्रभूतं अणेगपगारं विचितं च उबकरेति, उवकरणं-सयणासणहडप्फाडिसरावत्थालिपिहुडा-1
कसभायणादि परियट्टणं-दुगुणं तिगुणं एवमादी, मुजतीति भोयणं-गोहूमतंदुलसंभारगोरसादि अच्छादणयं वत्थविहाणाणि, इति एत्थं इच्चत्थं, मम स मातापिताति अतोऽत्थं संतेसु मुच्छिते गिद्धे णढिते अज्झोपवण्णे, अस्संजतमणुस्सलोगो कुपासंड| लोगो वा तंमि चेव असंजते वसति संसारे वा, ण ततो उत्तरह, कसायइंदियपमादातिपमत्तो मातापितिमाइणिमित्तं अत्थोवजणपरो तस्स रक्खणे य अहो य रातो य परितप्पमाणो-हियएण ससरीरेण य परितप्पमामो "कइया वच्चइ सत्थो०" कालोणाम जो
SHIPigamAHISAPAHARANIHIRGUIDINESHP
URANI
॥४९॥