________________
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः ॥३११॥ ८ अध्य० २ उद्देशः
कंधंसि बाहिं परक्कमितवान् , ण कंधे अवलंवितवां, चरियाहिगारे पडिसमाणे णत्थि, इमं भन्नति-एस विही अणिक्खं- आवेश(णुक)तो (६४) माहणेण मतीमता एस इति जो भणितो आ पयजाओ, विहाणं विही, अणु पच्छाभावे, जहा अण्णेहिं तित्थ-|
नादिशय्या गरेहिं कतो तहा तणावि अणुण्णातो अणुकंतो, माहणेण-मा हण इति माहणं, जं भणितं-सब्बसावजजोगपडिसेहो सवयणिजमेतं, समणेत्ति वा, मती जस्स अस्थि स भवति मतिमा तेण मतिमता, अपव्वतितेणावि सता बंधवजणेण सण्णिरुद्धेण जाव छउ| मत्थकालो बारसवरसितो अपडिपणे रियती (वीरेण कासवेण महेसिणा) सरीरसकारं प्रति अपडिण्णेण, अहवा 'णो इहलोग
याए तबमहिहिस्सामि' इति अपडिण्णो, वीरो भणितो, कासवगोत्तेण कासवेण महरिसिणा इति, पढिजइ य-बहुसो अपडिण्णेण भगवता रीतियंति बेमि बहुसो इति अणेगसो, अपडिण्णो भणितो, भगवता रीयमाणेण रीयत्ताए वा, बेमि जहा। मए सुतं । उपधानश्रुतस्य प्रथम उद्देशकः समाप्तः॥
चरियाणंतरं सेजा, तबिभावगो अ दस्सते-चरितासणाई सिजाओ एगतियाओ जाउ वुतिताओ। आइक्व | तातिं सयणासणाई जाई जाइं सेवित्थ महावीरो (६५) एसा पुच्छा, आएसणसभापवासु पणियमालासु एगता वासो, गवि भगवतो आहारवत् सेनाभिग्गहा णियमा आसी, पडिमाभिग्गहकाले तु सिञ्जाभिग्गहो आसी, जहा एगराईयाए बहिया गामादीणं ठिओ आसी, सुसाणे अन्नयरे वा ठाणे, अहाभावकमेण जत्थेव तत्थ चउत्थी पोरिसी ओगाढा भवति तत्थेव अणुनवित्ता ठितवान् , तंजहा-आएसणसभापबासु, आगंतुं विसंति जहियं आवेमणं, जं भणियं-गिहं लोगप्पसिद्धं, जहा कुंभारावेसणं लोहारावेसणं एवमादि, सभा नाम नगरादीणं मझे देसे कीरंति, गामे पउरसमागमा य भवंति, सेणिमादीणं तु पत्तेयं ॥३११॥