________________
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः
॥३०२॥
-
-
----
| कादि तदत्थे चइत्ता झाति, यतो किंच-पुढेवि स हि अपुढे वा पुच्छितो अपुच्छितो वा, अह ते भत्तं करेमि वा ?, तुसीणीओ, अपु-IM अननुज्ञादि च्छिऊणं वा जो कोइ करेति तंपि नाणुजाणइ, तं अगिण्हता णाणुण्णातमेव भवति, अहवा पुच्छंति-केण हडो? केण हितं, केण दहूँ ? केण भग्गं? एवं पुट्ठो, णागज्जुण्णा तु पढ़ति-पुट्टो व सो अपुट्ठो वाणो अणुण्णाति पावगं भगवं, पुट्ठो सो अपुट्ठोवा गच्छति मोणेणं, ण तु अतिवत्तति वा, ज्झाणाओ वा, अञ्जवं अञ्जो-रागदोसरहितो, रिजुमग्गं जाति अमायावी, पायि पडियस्सवि उल्लावं ण देति, पडिलोमे वा उवसग्गे करेंति, तस्स एतं वा णो सुकरमेतमेगेसिं न पडीसेहे, सुहं कीरति सुकरणं, एतमिति जानाति आसवो भवति, मंतेहिं पयत्तेणवि दिजमाणो, पादगतेहिवि उवसिजमाणो, जमणियमअव्याबाहं च पुच्छिज्जमाणो, ण एतं तहा दुक्करं जहा पडीलोमेहिं उवसग्गेहिं कीरमाणेहिं तुसिणीओ अच्छति, अणुलोमेहिं तु कीरनाणेहिं तुहिक्को तु एवं सुदुक्कर, अहया सव्वमेव एवं, एगेसिं, न सव्वेसिं, दुरणुचरं हस्तिसरवत् , जहा परिजयमितो हत्थी संगामे सरप्पहारेहिं ण नियत्तति, एवं भगवंपि, आराहणपडागगहणत्थं, परिसहमिजुद्धं वा, जायंते परीसहा उवसग्गा पडीलोमा अणुलोमा य, तत्थ अणुलोमा भणिया, नो सुकरणा एतमेगेसिं, पडीलोमे आह-हतपुत्वो तत्थ दंडेणं छउमत्थकाले विहरतो पडीमागतो वा हतपुव्वो, तत्थ दंडेणं डंडो, अहवा डंड इव डंडो लीलप्पहारः, जहा डंडेण तहा लेट्रठुणा दूरत्थिण अद्विणा वा मुट्ठिणावा, फलेति मुट्ठिणा, कसेण जोचेण वा, एते पहारप्पगारा, एतेहिं चेव पहारपग्गारेहिं लूसियपुग्यो अप्पपुण्णेहिं लूसितो, यदुक्तं भवति-भग्गो, अहवा लूसियपुवो भक्खियपुब्बो, तं पुण दस्सुआयतणेसु, अप्पपुण्णा णाम मंदपुण्णा, जइ भगवंतं वहियवंतो दोग्गइगामिणो, एवं सुधम्मो जंबुणाम कहयति, तेहिं अप्पपुग्नेहिं लूसियपुब्वो, अण्णाणि य फरुसाणि फारुसियाणि दुतितिक्खाणि पीतिरहिताई पप्फरुसाई कक्क- ॥३०॥
-
-
-
-