________________
ऋजूपयो
गादि
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः ॥३०॥
MAHIMANIPAHIANISMANA
चक्खुमा आसन्ज, यदुक्तं भवति-पुरओ अंतो मज्झे यातीति पश्यति, तदेव तस्स ज्झागंज रिउवयोगो अणिमिसाए दिट्ठीए बद्धेहिं अच्छीहि, तं एवं बद्धअच्छी जुगंतरणिरिक्खणं दटुं, अह चक्खुभीत सहिता ते अह इति अणंतरे, नं चेव रूवाणि भीसणेणऽक्खिमिव दटूटुं भीताणि एम रक्खसोत्ति, सहितेति समागता बाला अवत्वया, कट्ठलडुगादिएहिं हंता हंता कदाइत्ति अन्नाइपि चेडरूवाणि खोहिंसु एव, एहित्ति पस्सह इमं पिसायं, इरियाणंतरं सेज्जा भवति तेण सतणेहिं विमिस्सेहिं (४७) सातिज्जति जत्थ तं सयणं-उवासओ, वीतिमिस्सं अन्नउत्थियगिहत्थेहिं तत्थ ण ठाति, जति पुण पुबढियस्स एति से इत्थिया | पुरिसा जहा पत्तकालगादिसु एकिताओ वा एज्जा संकेयगदिण्णिताउ वा तदट्ठीओ वा ताहे ताओ जाणणापरिणाए परिप्णाय जहा एता हुसियाओ 'एता हसंति च रुदंति च अर्थहेतोविश्वासयंति पुरुषं च ण विश्वसंति।' किंपाकफलसमाना विषया हि णिषेव्यमानरमगीयाः, एवं जाणणापरिणाए परिण्णाय पञ्चक्खाणपरिणाय पञ्चक्खाय सागारियं ण सेवेइ च सागारियं | णाम मेहुणं तं ण सेवति, इति एवं सेति भगवतो णिदेसो, वेरग्गे पविसित्ता अन्नाणं मरणं सोचा ज्झाति, ण ततो सोतं वा चक् वा समरणं वा देति, अप्पसागारितेवि सई पवेसित्ता ज्झायति, दवसागारि बहि सति न भावसागारियं, जं भणितं-ण सेवति, सो भगवं णिचमेव एगते सुन्नागारादिसु हाति, अह वाघातो ज्झाणट्ठयाए, जइ पुण से कहवि दीतिमिस्सा वसहि सेजा आसन्ने वावि गिहत्थाणं तत्थ वारेति, जे केइ मे अगारत्था(४८)जइ पुब्बुद्दिट्ठस्स, एता गृहस्था, स्थाने पयणादि अत्थि, करिजा भासिज्ज वा, तत्थ मीसभावं तेसु पहायति, न तेसु मणंपि संधेति, तेसु रोसो वा, समासो अगारे चिट्ठतीति अगारत्थो, इत्थीओ पुरिमा य, ते मिस्सीभावं पजहाय, यदुक्तं भवति-संमिम्सभावं, अनउत्थियाणवि जहा दुइजंतएसुदरिद्रप्रसूयगीतणक्ष(ट्ट)उणुरु
|
S
|॥३०
॥
N