________________
आचारगोचरादि
पूर्णिः
श्रीआचा
भुजंतु अणुग्नहत्थं, कहं वा अम्हेहि ब्रह्वा धम्मो करेयव्यो ?, जो जस्स भत्तो सो तस्स देइ, जहा उवासगा सकाणं, संखा चररांग सूत्र
गाणं एवमादि, एते अणुलोमे अहियासते, जे जिणकप्पितो सो अणुलोमेसु वा पडिलोमेसु वा उप्पण्णेसु तुहिको चेव अच्छड,
गच्छवासी जइ कहणलद्धिसंपण्णो. तो से कहेति, जता भण्णति-अहवा आयारगोयरमाइक्खे आयारगोयरो जं भणितं॥२६५॥
विसयो, आयारगोयरे, णो आया एव तत्थ कहिजति, ण विणा दंसणं वा, दबचिंता वा, सो य आयारो मूलगुणा उत्तरगुणा वा, मूलगुणथिरीकरणथं उत्तरगुणा कहिजंति, तंजहा-'पिंडस्स जा विसोही.' तत्थ भिक्खू परकडपरणिहितं पेसितं वेसितं तहा य णिजीवं जं स्वयं, एवमादि कहिअति. सोतारं अप्पणो य सनी णचा पंचावयवेहिं कहियवं, असमत्थोतु पागतेण महावं आणेति, अणुलोमेणं उवसामति, तकिया मणा मिसं ताजं भणितं णच्चा, आयरियं अणारियं वा, तहा अयं कं च णते ? तहा को एस मिच्छादिट्ठी, सो य धम्मो ण भवति जत्थ कप्पाकप्पविही ण भपितो, एवं सम्मेण तहा तहा उवसामति जहा पवावेड सावगो वा अहाभयो वा भवति, असरिसं जं भणितं-अणण्णतुल्लं, अणुव्वणाणि सम्म, जंभणित-कम्मेण कित असरिसं, पडिलेहा पेक्खिता, आयगुत्ते तिहिं मुत्तीहिं उबस्तो उत्तरेवि दिजमाणे कुप्पति-ण वा, सतं उत्तरसमत्थो भवति ताहे, अह गुत्ती
एगतेणं गुची वयोगोयरे, से बुद्धहेयं पवेइयं नाणादितियं बुझंतीति बुद्धा, तेहि य एतं पवेइयं, ण केवलं गिहत्थाओ अकप्प मण घेप्पति, जेऽवि असमणुमा कुलिंगी तेसिंण बद्दति दाउं ततो वा घेत्तुं, तत्थ इमं सुतं-से समणुनो असमणुनस्स से इति
णिद्देसो, समणुनो साहू संविम्गो, असमणुन्ना अबउत्थिया, सो यसमणुण्णो असमणुण्णस्सवि एसो मम समाणोत्तिकाउं असण वा ४ णो पाएजा णो णिमंतेज णो कुन्जा वेयाडि पूर्ववद विभाषा, सो एवं भावपरीत परं अणा[आढायमाणेत्ति
॥२६५॥