________________
श्रीआचारांग सूत्रचूर्णिः
॥२०४॥
तमिति कम्मस्स णिद्देसे, सुणेध जहा तत्थ णं जहा तहा, अहवा जहा कम्माणि तहा विवागो, 'संति पाणा अंधा' अगमा नरएसु चिंधतारतिमिसेसु अपेच्छंता, एगिंदियविगलिंदिया वा, जेसिंपि चक्खुइंदियं अत्थि तेवि बुद्धीविहीणा एवं चैव दट्ठव्वा, भावे वामिच्छद्दिट्ठी, अंधा तमं पविट्ठा० आलावतो, तमपि दुविहं-दव्यतमं अंधगारो, भावतमं मिच्छत्तादिओ, 'तमेव सई असई ' कम्मं सई किच्चा से असई - अणेगसो 'अतियच्च' पविसित्ता असुभत्थाणाई उच्चावते फासे अगप्पगारे सीतउसिणे सुभासुभादओ अहवा दीहकालडिओ उच्चावया सातासाता, महती द्विती कार्यट्ठिती भवट्टिती वा दीहकालिया पडिवेदेति, 'बुद्धेहिं एयं पवेदियं' णिचं आत्मनि गुरुषु बहुवचनं, नाणादिबुद्धेहिं तिम्थगरादीएहिं णाणमणेलिस, साधु आदितो वा वेदियं पवेदियं, जहा उद्दिट्ठकमेणं जं च वक्खति 'संति पाणा वासगा रसगा' वासंतीति वासगा - मासालद्धी संपण्णा बेइंदियादि वासगा, रसगा णाम जे जिम्भिदियलद्धिसंपन्ना, तित्ता तित्तादिरसे उबलमंति, किमिगजलोगराजगादी, केयि रसगा चेव ण तु वासा, एगिंदिया ण वासगा ण रसगा, पेंदियत्तेऽवि सति केइ णिव्त्रत्तियाण वासगा भवंति, रस आसादलगी पुण सव्वेसिं, सावि कस्सइ उवहम्मति, एवं जस्स जति इदिया ते भावेयव्वा जाब पंचिदियतिरिया, तेसिपि केसिंचि उवहताणि इंदियाणि, बुद्धि सरीरं वा, अहवा 'बुहेहिं एयं पवेदितं - संति पाणा वासगा रसगा' संति तिसुवि कालेसु छक्काया, ण तुच्छिअंति, पाणिणो इति वत्तव्वे सरीरे आओवतारं काउं पाणा बुच्चंति, वासंतीति वासगा, कोइलमदणमलागसूयादि, तत्थ तु जे जस्स गुणो सो तस्स विणा सओ काउं, वासितदोसेणं पंजरत्था सहरपता'रवियोगाओ गिरोधादीणि दुक्खाणि अणुभांति, रसिता रसगा महिसवराहमिगस सगतितिर बद्धाति, उदते उदगचरा, मच्छगकच्छभमगर गाहा ( ) सुंसुमगा ते दुविहा- संमुच्छिमा गन्भकंतिया य, उदगचरत्ति जे थले वि जाता उदगे चरंति ते उदगचरगा,
अंधादि
॥२०४॥