________________
अनारंभजीवितादि
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः ५ लोक० ३ उद्देशः ॥१७२॥
केआवंती अणारंभजीवी केयि लोगे अपरिग्गहवंतो' भणित-संजता, सव्वे ते एतेसु चेव काएसु अपरिग्गहावंति, अहवा जे भणिता परिग्गहप्पगारा 'से अप्पं वा जाव चित्तमंतं वा एएमु चेव णिम्ममत्ता अपरिग्गहावंति, दयातिपरिग्गहणिम्ममा वा कथ्यते अपरिग्गहजुत्ता 'सोचा वई मेहावी' सोच्चा-सुणित्ता वई-वयणं मेहावी सिस्सामंतणं, मेहावीण वा वयणं, मेहावी तित्थगरगणधरा 'पंडिताण णिसामिया' पापाड्डीना पंडिता तेसिमेव तित्थगराणं पंडिताणं, मेहाविपंडिताणं को पति-| विसेसो ?, भण्णति-पढम अपरिग्गहमेहावी भणितो, पापाड्डीणो पंडितो, मेरामेहावी परिग्गहितो, अहवा कोयि केवलमेव गंथमेहावी भवति, ण तु जहातहं पंडितो, इमो पुण उभयमेहावी तेण ण पुणरुत्तं, णिसामिया णाम सुणित्ता, सोच्चाणिसामणाणं को विसेसो ?, सोचा किंचि केवलं सुत्तमेव, ण पुव्बावरेण ऊहित्ता हितपट्टवियं, इमं पुण सोचा हितपढवितं, अहवा सोचा मेहावी वयणंति तित्थगरवयणं, तं पंडितेहि भण्णमाणं गणहरादीहिं णिसामिया, एवं ताव सोचा एगेसिं लोगसारलंभो भवति, अण्णेसि अभिसमिचा जहा पत्तेयबुद्धाणं, किं सोचा ?-धम्मं, सो कह पवेदितो केण वा इति ?, भण्णति-'समियाए धम्म समं केवल| नाणेण दटुं, 'अहवा जहा पुण्णस्सं कत्थति तहा'तुच्छस्स कत्थति' एवं समियाण नाणदंसणचरित्तारियेहिं साधु आदितो वा। | वेदितो पवेदितो, अण्णेहिवि सामिप्पायसिद्धा धम्मा पवेदिता अतो भगवं आह-जह एत्थमए' अहवा लोगसाराहिगारो अणु-I) यत्तति, सो अन्नत्थवि किं अत्थि णस्थित्ति पुच्छिते सदेवमणुयासुराए परिसाए मन्झयारे एवं वदासी-अन्नेवि लोगसारा अया.णगा कुधम्मे उबदिसंति, इमो पुण विसेसो 'जहेत्थ एए संधी' जेणप्पगारेण जहा, एत्थंति एत्थ मदीए सासणे मोक्खमग्गविहीए मणुस्सलोए पासंडलोए वा, संधणं संधी, नाणादीणं कसिणकम्मक्खयसंधिभृयाणि भवंति, तहिं तस्स संधणं भवति, जं भणितं
RamMISGAINS