________________
(
कुशलादि
श्रीआचारांग सूत्र
चूर्णिः
॥१४५॥
विदतीति धम्मविदः, इति उपप्पदरिसणा 'अंजु'त्ति उज्जू, किं, आरंभणिक्तित्तदंडा मुतच्चा धम्ममारचयति, नणु आरंभजंदुक्खं, आरंभाजातं आरंभजं, असंजमातो जं भणितं परिग्गहा, तच्चेव दुक्खं-कम्म, एगग्गहणे गहणं तजातियाणंति आरंभग्गहणा अण्णेवि आसवा, एवं णचा णिक्वित्तदंडो भवति 'एवमाहु' जं आदीये भणितं आहु-एवं भणिसु सम्मत्तं पस्मतीति सम्मदंसी, ते सम्बे पावातिया धम्मकुसला परिण्णमुदाहरंति सम्वे अतीतानागतवट्टमाणा तित्थगरा, पवदंतीति पावातिया, जं भणितं-बंभकम्म, कुसला जाणगा, कुसा दवे य भावे य, दव्वकुसे लुणाति दबकुसलो, भावकुसला कम्म, तं दुक्खक्खयहाए लुणाति, जाणगपरिणाय जाणिय कुसला पञ्चक्वाणपरिण्णमुदाहरंति, अहवा सब्वे ते पावाइया तिन्नि तिसट्ठा जे मोक्खवायिणो ते अप्पणप्पए दरिसणे बंधकुसला, कुसलत्ति जाणणापरिण्णा गहिता, जहा संसारो भवति, इत्थी पुरिसा नपुंसगणरगादि, परिणागहणा पञ्चक्खाणपरिणा गहिता, णहि बंधे अपरिणाए मोक्खो परिण्णाओ भवंति, जेग सम्बकम्मक्खया मोक्खो,'इह आणाकंग्वो पंडिते' इह पासंडेसु आणा उवदेसो तं सए सए दरिसणे करवंति, अहवा कुदिट्ठीउ अवत्थुमेव, कहं ?, इह अप्पाणं अण्णाणं चेव, तेण कुदिडिओ आणं प्रति अवत्थुमेव, जे कुसला परिणमुदाहरंति ते इह आणाकंखी पंडिते प्रतिवचने मोक्खकखी, तदटुं च अणवजनवं उट्टिता, आणाकंखी आयरियउवदेसे, पावा डीणा पंडिता, ण कुदरिसणाण आणं कंखंति, णिस्संकिताति, अणिहो रागदोसमोहे, अणिहेता विसयकसायमल्लेहिं वा, अहवा पडिलोमअणुलोमेहिं परीसहउत्सग्गेहिं रंगमल्लच्छसंगासा, मल्लावि केयि अपंडिया भवंति, केवि पडिहयावि पुणो पच्चद्धारं करेंति, निरुज्जमाओ अवत्थुमेव, भावमल्लावि केयि णिचं अप्पमत्ता, अणहितावि पुणो उज्जमंति, सेसा अवत्थुमेव, कई रागादीहिण णिहंणति ?, एगमप्पाणं एक्को अञ्चितयो अप्पाणं समं पहाए उवेहाए, किं सम्मं पेक्खंति-एकः प्रकुरुते कर्म, सुंक्त एकच
HAMRO