________________
श्री आचा
रांग सूत्रचूर्णि शीतोष्णीये
१ उद्देशः.
॥१०२॥
णिचयं करेली' एवमादि, सेहेण मुहदुक्खसहेण होयव्वं दुकरं तवचरणं करेयव्वं । इदाणिं मा सासिस्सं एगंतेण दुक्खेण धम्मो, | तेण तम्मत पडिसेहणत्थं भण्णति ततिए ण य दुक्खेण, अकरणयाए व समणोत्ति, कहं १, भण्णति- 'संतिं विदित्ता अतत्तोवहिता पसत्थे, सो भावओ संजतो भवति ण एगंतेण दुक्खेण, अकरणयाए यत्ति 'सहिते दुक्खमाताए तेणेव य पुट्ठो णो संझाए उद्देसंमि चउत्थे' (१९९-१४९) वक्खति' से वंता कोहं च' तच माणणिमित्तं ० पावविरती, वक्खति य' उबरतसदस्य पलियंत कडस्स' एवमादि विदुणो संजमो भवइ, एवं तस्स खवगस्त्रेणि अणुपविट्ठस्स मोक्खो भवतीति । इदाणिं अज्झयणत्थाधिगारो पुत्रभणितो स एव पुणो कहिजति, सुहे असंगता अणुलोमे उवसग्गे तितिक्खिञ्ज, ण य दुक्खाओ उच्चिइतव्यमिति, अज्झयणाहिगारो णामनिष्कण्णे सीतं च उण्हें च दो पदा 'णामं ठवणा' गाहा (१९९-१४९ ) णामठवणाओ गयाओ, वतिरित्तं दव्वसीतं 'दव्वे सीतल' गाहा (२०० - १४९) जं उप्पत्तीए सीतलं दव्वं तं दव्वसीतलं, तत्थ सचेयणं हिमतुसारकरगादि अवेयणं हारादि मिस्सं सचिचोदगकता जलदा, भणियं च - " दव्वसीतं भावसीतं० पोग्गलाणं सीतगुणो बुद्धीए विधीकतो, ण सो य दव्बो, एवं ताव अजीवेसु, जीवभावगुणो णाम अोगविहो छन्त्रिहं परूवित्ता उवसमियखइयखयोत्रसमिया भावा सीया, उन्हं चउन्विहं वतिरित्तो अग्गी दव्व उन्हों सचित्तो, अचित्तो आदिच्चरस्सी उ, मीसे उन्होदकं अणुव्वत्ततिदंडं, भावउन्हं जो उन्हदव्वगुणो, अहवा पसत्यभाण्डं खाइयो भावो जैण अट्ठविहं कम्मं उज्झति, अहवा तवो, अप्पसत्थभावुण्हो उदश्यभावो, तंजा— कोहो उन्हो माणो य, अहवा भावसीते इमा विभासा' - 'सीतं परीसह पमात' उवसमो विरई सुहं च उन्हं, एतेसिं पच्छिमद्धविभासा परी - सहत बुजमकसायसोगवेदारती दुक्खं ( २०१-१४९ ) तस्म परीसहे पड़चं सीतं च उण्डं च भवति, तंजहा - ' इत्थी सकार
शांतिज्ञानादि
॥१०२॥