________________
आगमो
द्वारक कृति
सन्दोहे
1161211
स्पर्श औपग्रहिकव्यवस्थां । तेन सकारणं तदुपभोगः ॥ | परं प्रति । द्रव्यं यद् ग्राह्य धार्यत - दानाद् व्युच्छित्तिमेति इति आचेलक्यम् ॥
च || ६ || ततः सङ्कोचनं याति मनो दाने प्रवृत्तिमत् । ज्ञानादीनां दाने तु दृद्धिः प्रतिपदं भवेत् ॥७॥ विहारो प्रतिबद्धो न देयद्रव्यपरिग्रहे । दानाधिक्याय तद्दृद्ध, भवेत् साधोः समुद्यमः || ८ || एवं सम्यक्त्वमुख्योऽयं, मार्गः स्यात् समुपेक्षितः । गृहिणां च महानेवं, संसर्गः स्याद् भयावहः ||९|| उपकारश्च द्रव्येभ्यो, नात्यन्तिक उपाज्येते । न चैकान्तिकताऽस्त्यत्र, बुधैरेतद् विचार्यताम् ॥ १०॥ ततो ज्ञानादिदानेनो प्रकारं जगतां मुनिः । कुर्यात् स स्याद्यतोऽत्यन्तै - कान्तसौख्यविधानकृत् ॥ ११॥ परिग्रहाद्ये विस्ता मुनीन्द्राः, शिवाध्वसिद्धयै विहितावधानाः । ते सेवकेभ्यो ददतेऽपवर्ग-मार्ग सदानन्दसुखैकहेतोः ॥१२॥ इति उपकारविचारः ॥
उपकारावचारः ( १५ )
मुनयोऽत्र परां कोटी - माश्रिता जन्तुसन्ततेः । उपकारततौ ख्यातं विश्वेऽप्येतद्विपश्चिताम् ||१|| तर्हि ते जगतां द्रव्यो- पकारे किमुदासते । येनाहारौषधाद्यैस्ते, नोपकुर्वन्ति जन्तुषु ||२|| सत्यमुक्तं यतो नम्याः, सहायादेव साधवः । अन्यथाऽकृतकृत्यानां, नमस्कारः कथं हितः १ ॥३॥ सत्यं मुनिर्वतेष्वादौ, निषेद्धुं ग्रहमुद्यतः । परं परि ग्रहस्तेन, निषिद्धो न ग्रहः पुनः || ४ || भेदोऽनयोरेष एव यत् स्यात् परिग्रहो मुनेः । संयमे साधनान्येव गृहीतव्यानि साधुना ||५|| अतिरिक्त न चेद् ग्राह्यं किं दद्यात् स
SAZA
उपकारविचार:
KI
