________________
आगमो.
द्धारककृति
सन्दोहे
॥५३॥
तान्ते रोध इत्युक्तेरन्त्यस्य द्राधीयःपापोदयजन्यत्वं निर्धार- ननु सम्पति सेवार्तमेव वर्तते संहननमित्यत्र : अव्यवहारयितुं न दुःशकं । मध्यानां हेतुभूतः पापोदयो तारतम्येन श्रीमति भद्रबाहुस्वामिनि च सुरालयमलङ्कर्वति वर्षभ- राशिः विद्यमानोऽपि न साक्षादुक्तः। परं. तेषामाद्यपश्चानां नाराचं व्युच्छिन्नमित्यत्रापि च न कोऽपि विवादः, परं : हुंडावसर्पिणीबलात् छेदः क्रमिक उक्तस्ततोऽवसीयते एतद्यत्- मध्यचतुष्कविच्छेदे विवादः। यतः सुबोधिकाकारैः 'तत्र मध्यानां चतुर्णामपि तेषां पापतारतम्येनोदय इति। च संहननचतुष्कं दशमं पूर्व च व्युच्छिन्नमित्युक्तम् । KI
ननु किं कि संहननं कदा कदा व्युच्छिन्नमिति ? न च रामसवृत्या व्यलेखीदम् इत्यनामोगमहिमति, न
उ०-भगवन्तं भद्रबाहुस्वामिनं यावत् षडपि संहन- चानाभोगदौर्लभ्यं छद्मस्थे 'न च नामानाभोगश्छद्मस्थस्येह नानि प्रवृत्तान्यभूवन् , स्वर्गते च तस्मिन आद्यमृषभनारा- कस्यचिन्नास्तीति प्रवादस्य प्रसिद्धतमत्वात् । यत आह चाङ्कितं वज्रं व्युच्छिन्नं । ततः परमर्वाग् वज्रस्वामिनं ऋषभ- स तत्रैव-'यत्तु किरणावलीकारेण तुर्य संहननं व्युच्छिन्ननाराचं नाराचं च व्युच्छिन्नं । भगवति वज्रस्वामिनि मिति तच्चिन्त्यं, तन्दुलवैचारिकदीपालिकाकल्पादौ वर्गमलञ्चकृषि तुर्यमर्धनाराचं व्युच्छिन्नं । पश्चाचार्वाक् चतुष्कव्युच्छेदस्य चोक्तत्वा'दिति । तन्दुलवैकालिकरचनायाः पञ्चमं कीलिकाख्यं गतं । ननु सत्यमुक्तं सुबोधिकाकारेण यत्किरणावलीकारेण का यतः स्पष्टमुक्तं वैचारिके-'संपइ खलु आउसो ! मणू- तुर्य संहननं व्युच्छिन्नमित्युक्तमिति, परं तच्चिन्त्यत्वोक्तियाणं छेवढे संघयणे वट्टइ' ति।
| र्व्यक्तिद्वेषदाहमूला । यतः कलिकालसर्वज्ञश्रीहेमचन्द्राचार्याः N ॥५३॥
॥५३॥
