________________
नागमो
रककृतिसन्दोहे
॥४४॥
चउत्थी चाउम्मासं चउद्दसीए' ॥२॥ त्ति तीर्थोद्गालिक- सीत् तामप्रतिक्रम्यापि विहरेदिति यदुक्तं तत्सङ्गच्छत | विरुद्धमेतदिति । विरुध्यतां, न भ्रान्तधूमेन जलाश्रयत्व- एव । एवं च चतुर्दशीचतुर्मासीकरणे शालवाहनादेशः ।
TA पर्युषणाबाधः, तन्नाम्नोल्लेखेऽपि तत्रादर्शनानितरां भ्रान्तता। किञ्च-शातवाहनस्य विज्ञप्तिमनुरुन्धानभंगवद्भिरभिमतं,
पगवृत्तिः न च प्रकल्पवचनं तादृशेन बाध्यते । किश्चात्र स्थापिते- न तु राज्ञाऽऽदिष्टैः । अन्यच्च प्रतिष्ठानपुरे श्रीवीरपञ्चतिपदेन स्यादेतदपि यत्तदा कश्चिदाचरणाया आगमादपि मशताब्द्यां शातवाहनस्य सत्त्वं चूादिषु साधितं तथा बलवत्तरतायां सत्यामपि लुंपक उत्थापनपरायणो जातस्तं न दशमशताब्द्यां क्वापि केनापीति भावार्थोऽयमेव ज्ञेयः प्रति सा प्रमाणभूता स्थापिता, तत्कृत्वा च श्रीकालकाचा- यत्कमपि उत्थापकमुत्पन्नंनदाचरणापामाण्येन शासितवान् । र्यप्रवर्तिता चतुर्थ्यपि स्थापिता। किञ्च-शातवाहनस्य अत एव च तत्र प्रान्त्ये सृष्ट्रच्यते-'आयरणं तं पमाभाद्रपदशक्लपञ्चम्यामाया लोकप्रवर्तित इन्द्रमह इति तां' णं'ति। तत्त्वत आचरणायाः प्राग्जातायाः प्रामाण्यस्थापनापरावर्तयांचकार, चतुर्दशीचतुर्मास्यां तु न कोऽपि परा एता गाथा इति । न ताः सत्या इत्यङ्गीकुर्वाणानां विघ्न इति। तत्तन कथं परावतितं ?, चतुर्थीकरणादनायास- पर्युषणातिथिपरावतः श्रीवीरपञ्चमशताब्दीय इत्यङ्गीसिद्धमेव तत्परावर्तनं, प्राक्तनपञ्चाशत्तरसप्ततिदिननि- करणे विरोधलेशः । . आश्चलिकादिनव्यमतानामुत्पत्तेः यमान् । अत एव भाप्ये चूर्णौ च कार्तिक्यामसाधके प्राक्तु सर्वैरपि गच्छवर्तिभिरविगानेन स्वीकारेऽपि तथानक्षत्रादिवले चतुर्मासी या चतुर्दश्यां नदा क्रियमाणाऽऽ- विधागमविहारिकालीनयुगप्रधानप्रवर्तित एवं परावर्तहेतुः ।
॥४४॥
