________________
आगमो द्धारककृति
सन्द
113611
परिचिततर
मिथ्यादुष्कृतं च श्रीकालकाचार्यकथा । सप्तदशशताब्द्यां । तद्विवृतजिनचरितस्थविरावलीसामाचारीणां जाता वृत्तयः सामाचार्यन्तानि नव ख्यातानि व्याख्यानानि त्वमावालाङ्गनं स्यात्, स्याच्च बहुमानो जिनादिषु सर्वेषां निर्दिशन्ति न च पुरापि समग्रः कल्प एकदिनाकर्षणीयतया विशेषतः । तत्रतः संस्कारदार्थ्याय महापुरुषादरातिशयाय मतः, किन्तु 'अणागतं पंचरति कटिज्जइतिवचनात् वाचनमेतस्य परमशुश्रूषावतां तत्त्वजिज्ञासनां रोच्यमेवैतत् सांवत्सरिकप्रतिक्रमणानन्तरं समाप्य कल्पं समाप्तिनिमि- सर्वकालमपि पुरातनैरेतदेवाचरितमादिष्टं च वाचनमिति ।। कायोत्सर्गोक्तेश्च पञ्चभिरेव दिनैस्तस्य कर्षणीयता । ये तु आगमोद्धारक - आचार्यप्रवर- श्री आनन्दसागरसूरिभिः संन्धं दुक्ति सर्वथाऽतिक्रम्याधिकदिनानि यावत् व्याख्यानयन्ति पर्षत्कल्पवाचनम् ॥ कल्पं खरतरास्ते सिद्धान्तच्छायामप्यतिक्रामन्ति । यत्तु तु क्षणमन्तर्वाच्यादिषु लघु सर्वत्र तदेवद्रव्यवृद्धयर्थं क्रियश्रावकाणां कुले जाताविराद्धर्मेण भाविते । वाला माणं स्वनावताराद्याक्षिपति । न चानुकरणं महापुरुषाणां मात्रादिभिश्रीणी, दृष्ट्वा धर्मक्रियां पराम् ||१|| स्वभावतः सर्वथानुचितं द्वात्रिंशद्धद्धनाटकेषु चरमनाटकं देवैरपि स्वयं धर्म-परा ये स्युरनोदिताः । तेऽभिश्रिताः दृशं जिनानामग्रे तत्तद्वृत्तानुकरणस्य प्रसिद्धत्वात् । न च वाच्यं शुद्धामुच्यते साऽभिगमाश्रिता ||२|| अप्रेरिता यतो कथं प्रतिपर्युषणं तत्तदेव वाच्यते नूत्नवाचनस्य रसम- दृष्टिरियं शुद्धा समागता । ततोऽभिगमत्वेऽपि श्रुते नैसर्गिकी दत्वात्तत्कर्तुमुचितमिति । यतः प्रतिपर्युषणं श्री कल्पवाचनात् । मता ॥३॥ प्रज्ञापिताः सदाचारं, यदा प्राप्तः शिशुः सुखम्।
अधिगमसम्यक्त्वम् (३)
अधिगम
सम्यक्त्वम्
॥३८॥
