________________
धमणो
आगमोद्वारककृतिसन्दोहे
भगवान् महावीरः
॥२०६॥
तेन स्पष्टितं-महावीरोऽयं, न तु सामान्यवीर इति। प्रयत्ना- | दिषु परिषहेषु भवेत् । परीषहा अप्यनेके भगवता सोढा तिशयप्राप्तमेव तत एतन्महावीर इति नाम। प्रयत्नातिशयश्च एव । भद्रादिषु प्रतिमासु निरन्तरमह्यमानास्वपि भगवतो श्रमणस्य भगवतो महावीरस्य प्रव्रज्यादिनादाकेवलं गोपाला- वचनातिग एव प्रयत्नातिशयः। पञ्चदिनन्यूनषण्मासान्ते दिसङ्गमसुरान्तकृतविविधानुकूलपतिकूलोपसर्गसहनेषु विदित यः पूरितोऽभिग्रहः तत्रापि भगवतो निरतिशय एव यत्नः एवावश्यकनियुक्त्यादिषु यथायथं विस्तरेणोक्तत्वात् । परिषहाणां सहने । पार्श्वप्रभोयद्यपि कमठासुरेणोपसर्गः चतुर्विशतावपि तीर्थकरेषु न केषाश्चिदप्युपसर्गाः, न | कृतः, तथापि तत्र नागराजेनागत्य स उपसर्गयन् चैवंविधा घोरा उपसर्गा अन्यस्य कस्यापि वाचंयमस्यापि | उपसर्गश्च निवारितः । अत्र तु शक्रकृतां प्रशंसामसहिष्णुश्रूयन्ते । अनेकशो मरणावहेषूपसर्गेष्वापतितेष्वपि चरमशरी: | रप्युपसर्गयन् सङ्गमकामरो नामरेन्द्रेणापि निवारित इति । रित्वविशिष्टतीर्थकरत्वादेव नासौ जगाम निधनं । को ह्यग्नौ | किश्च-प्रयत्नातिशयवत्त्वादेव शक्रेन्द्रकृतामुपसर्गनिवारणार्थदहन कालचूलाक्रान्तो वा जीवेत् न वा बिभीयात् । देहात्मा- समीपावस्थानविज्ञप्तिमप्यवमेने, स्पष्टीचक्रे चासुरादिसहायन्यत्वाद्दीपनप्रयत्नो भगवान् वीर एव । यद्यपि कीलकाकर्षण- | मन्तरेणैव तीर्थकराणां केवलोत्पादव्यवहारं । मोक्षगमनका
मन्ते खरकेन कृतं, तदा भगवान् महतीमेव व्यथां सेहे, लेऽपि यावत् षोडश प्रहरान दिदेश धर्म परिषदां सदेवमनुजki] परं न स गोपालादिवत्प्रतिकूलताभाक । स एवोपसों यः | सम्भवानां । दशोत्तरशताध्ययनानां पुण्यपापफलविपाकानामपि
प्रातिकूल्येन परैरारभ्यते, व्यथासहनं तु स्वाभाविकागतचदा- । तत्रैव व्याकरणमपृष्टानामेव, मरुदेवाध्ययनविभावनप्रयत्नोऽपि
॥२०६॥
