________________
|| . से भिक्खू वा से जं० मंसं वा मच्छं वा भजिजमाणं पेहाए तिल्लपूयं वा आएसाए उक्क्खडिजमाणं पेहाए नो खद्धं २
उवसंकमित्तु ओभासिज्जा, नन्नत्थ गिलाणणीसाए । (सू० ५१) ___ स पुनः साधुर्यदि पुनरेवं जानीयात् , तद्यथा-मांसं वा मत्स्यं वा 'भज्यमान'मिति पच्यमानं तैलप्रधानं वा पूपं, तच्च किमर्थ क्रियते इति दर्शयति-यस्मिन्नायाते कर्मण्यादिश्यते परिजनः स आदेशः-प्राघूर्णकस्तदर्थ संस्क्रियमाणमाहारं प्रेक्ष्य लोलुपतया 'नो' नैव 'खद्धं २'ति शीघ्र २, द्विर्वचनमादरख्यापनार्थमुपसंतम्यावभाषेत याचेत, अन्यत्र ग्लानादिकार्यादिति ॥
से मिक्खू वा० अन्नयरं भोयणजायं पडिगाहित्ता सुभि सुभि भुच्चा दुभि २ परिहवेइ, माइट्ठाणं संफासे, नो एवं
करिजा । सुभि वा दुभि वा सव्वं भुंजिज्जा नो किंचिवि परिविज्जा ।। (सू० ५२) स भिक्षुरन्यतरद् भोजनजातं परिगृह्य सुरभि सुरभि भक्षयेत् दुर्गन्धं २ परित्यजेत् , वीप्सायां द्विवंचनं, मातृस्थान चैवं संस्पृशेत् , तच्च न कुर्यात् , यथा च कुर्यात् तद्दर्शयति-सुरभि वा दुर्गन्धं वा सर्व भुञ्जीत न परित्यजेदिति ॥
से भिक्खू वा २ अन्नयरं पाणगजायं पडिगाहित्ता पुष्फ २ आविइत्ता कसायं २ परिहवेइ, माइट्ठाणं संफासे, नो एवं
करिज्जा । पुष्पं पुप्फेइ वा कसायं कसाइ वा सव्वमेयं भुंजिज्जा, नो किंचिवि परि० ।। (सू० ५३) एवं पानकसूत्रमपि, नवरं वर्णगन्धोपेतं पुष्पं तद्विपरीतं कषायं, वीप्सायां द्विवचनं, दोषश्चानन्तरसूत्रयोराहारगाक्ष्ात् सूत्रार्थहानिः कर्मबन्धश्चेति ।।
SARARRCAS
हानिः कर्मबन्धश्वर्णगन्धोपेतं पुष्पं त्वमेवं भुजिजा, नोका कसायं २ पारिद्ववे भुञ्जीत न परित्यञ्चनं, मातृस्थान