________________
AURANAGAR
णोद्गमादिना दोषेण दुष्टमेतत्?, तत्राभ्याहृतमिति ज्ञात्वाऽभ्याहृतं च प्रतिषेधयेत् , तद्यथा-आयुष्मन् गृहपते! न खल्वेतन्ममामिहतमभ्याहृतं च कल्पते अशनं भोक्तुं पानं पातुमन्यद्वैताकारमाधाकादिदोषदुष्टं न कल्पते, इत्येवं तं गृह
पतिं दानायोद्यतमाज्ञापयेदिति, पाठान्तरं वा “तं भिक्खुं केइ गाहावई उवसंकमित्तु बूया-आउसंतो समणा! अहन्न त तव अहाए असणं वा ४ अभिहडं दलामि, से पुवामेव जाणेज्जा-आउसंतो गाहावई! जन्नं तुम मम अट्ठाए असणं
वा ४ अभिहडं चेतेसि, णो य खलु मे कप्पइ एयप्पगारं असणं वा ४ भोत्तए वा पायए वा, अन्ने वा तहप्पगारे"त्ति, कण्ठ्यं, तदेवं प्रतिषिद्धोऽपि श्रावकसंज्ञिप्रकृतिभद्रकमिथ्यादृष्टीनामन्यतम एवं चिन्तयेत्, तद्यथा-एष तावत् ग्लानो न शक्नोति भिक्षामटितुं न चापरं कश्चन ब्रवीति तदस्मै प्रतिषिद्धोऽप्यहं केनचिच्छद्मना दास्यामीत्येवमभिसन्धायाहारादिकं ढोकयति, तत्साधुरनेषणीयमितिकृत्वा प्रतिषेधयेत् ॥ किं च
जस्स णं भिक्खुस्स अयं पगप्पे-अहं च खलु पडिन्नत्तो अपडिन्नत्तेहिं गिलाणो अगिलाणेहिं अभिकंख साहम्मिएहिं कीरमाणं वेयावडियं साइजिस्सामि, अहं वावि खल्लु अप्पडिन्नत्तो पडिन्नत्तस्स अगिलाणो गिलाणस्स अभिकंख साहम्मियस्स कुज्जा वेयावडियं करणाए आहठ परिन्नं अणुक्खिस्सामि आहडं च साइजिस्सामि १, आहङ परिन्नं आणक्खिस्सामि आहडं च नो साइजिस्सामि २, आहहु परिन्नं नो आण