________________
उपासकदशांग सानुवाद
॥२८॥
SXEXXEXXEEEEEEEE.
अप्पउलिओसहिभक्खणया, दुप्पउलिओसहिभक्खणया, तुच्छोसहिभक्खणया । कम्मओ णं समणोवा-14 १ आनंदासएणं पण्णरस कम्मादाणाई जाणियब्वाई, न समायरियव्वाई, तंजहा-इङ्गालकम्मे, वणकम्मे, साडीकम्मे, I ध्ययन आहार करवो, २ सचित्तपतिबद्धाहार-सचित्त वस्तुनी साथे लागेली अचित्त वस्तुनो आहार करवो, ३ अपक्वौषधिभक्षण-अपक्य-अग्निथी| नहि पाकेली औषधि-वनस्पतिनुं भक्षण करवू, ४ दुष्पक्वौषधिभक्षण-अर्ध पाकेली वनस्पतिर्नु भक्षण करवू, ५ तुच्छौषधिभक्षण- ॥२८॥ सचेतन शरीरनो आहार करवो. जेणे सचित्ताहारनो त्याग कर्यो छे अथवा तेनुं परिमाण कयु छ तेने अनाभोगादि बडे त्याग | करेला सचेतन आहारतुं भक्षण करतां अथवा परिमाणने आश्रयी अतिक्रमादिमां वर्ततां आ अतिचार रूप छे. २ 'सचित्तपडिबद्धाहारे' सचित्त वृक्षादिने विशे प्रतिबद्ध-लागेला अचित्त गुंदा वगेरेनो आहार करवो. अथवा सचित्त ठळीयानी साथे लागेला जे पक्व खजूर वगेरेने ठळीया सहित 'खजूर वगेरेनो अचित्त कटाह-गर खाइश अने बीजानो त्याग करीश' प भावनाथी मुखमा नांखवो. ते व्रतसापेक्ष होवाथी तेने ए अतिचार छे. ३अप्पउलिओसहिमक्खणया' अपक्व-अग्नि बडे जेनो संस्कार कयों नथी एवी 'ओषधी-डांगर वगेरे वनस्पतिनुं भक्षण कर. आ पण अतिचारु अनाभोगादि वडे छे. (प्र०)-सचित्ताहारमा आ अतिचारनो समावेश थाय छे तो जुदो अतिचार शा माटे कह्यो ? (उ०)-पूर्वोक्त पृथिव्यादि सामान्य सचित्तनी अपेक्षाए ओषधी हमेशा खावा योग्य होवाथी तेनुं प्राधान्य बताववा माटे छे. कारण के लोकव्यवहारमा सामान्यनुं ग्रहण करवामां आव्युं होय तो पण प्राधान्य बताववा माटे विशेषनुं जुहूं ग्रहण करवामां आवे छे. ४ 'दुप्पउलिओसहिभक्खणया' दुष्पक्व-अर्ध पक्व थयेला चोखा घउं वगेरे ओषधीनुं भक्षण करवं. कारण के तेमां सचित्त अवयवनो संभव होवाथी तेने पक्वनी बुद्धि वडे भक्षण करनारने अतिचार लागे छे. ५ 'तुच्छोसहिभक्खणया
१ 'ओषध्यः फलपाकान्ताः' जे वनस्पतिनो फळना पाकवाथी नाश थाय छे ते शालि, थव घउं वगेरे ओषधी जाणवी.