________________
उपासकदशांग सानवाद
७ सद्दालपुत्र अध्ययन
॥१३७॥
AN
H१३७॥
वयासी-'सहालपुत्ता ! एस णं कोलालभण्डे कओं? तए णं से सहाल पुत्ते भाजीविओवासए समणं भगवं महावीरं एवं वयासी-एस णं भन्ते ! पुटिव मट्टिया आसी, तओ पच्छा उदएणं निमिजइ, निमित्ता छारेण य करिसेण य एगयओ मीसिज्जइ, मिसित्ता चक्के आरोहिज्जइ, तओ बहवे करगा य जाव उहियाओ य कजति । तए णं समणे भगवं महावीरे सद्दालपुत्तं आजीविओवासयं एवं वयासी-'सद्दालपुत्ता ! एस णं कोलालभण्डे किं उठाणेणं जाव पुरिसकारपरक्कमेणं कजति, उदाहु अणुट्ठाणेणं जाव अपुरिसक्कारपरक्कमेणं हे सद्दालपुत्र ! 'आ कुंभारना पात्र केवी रीते थाय छ १ ते पछी आजीविकोपासक सद्दालपुत्रे श्रमण भगवान् महावीरने आ प्रमाणे काभगवन् ! आ पूर्व माटी हती, त्यार पछी ते पाणी वडे स्थापन कराय छे-पलाळाय छे, पलाळीने राख अने छाण बडे एकत्र मेळवाय छे, मेळवीने चक्र (चाक) उपर चडावाय छे. त्यार पछी घणा करको (पाणी भरवाना घडा) यावद् उष्ट्रिका (घी तेल भरवाना पात्र) कराय छे. त्यार पछी श्रमण भगवान् महावीरे आजीविकोपासक सद्दालपुत्रने आ प्रमाणे कडं-हे सहालपुत्र ! आ कुंभारना पात्र उत्थान (प्रयत्न) निरास करवा माटे फरीथी प्रश्न करता भगवान् महावीर कहे छे-'सद्दालपुत्ता' इत्यादि.हे सद्दालपुत्र ! जो कोइ पुरुष तारा वाताहतघायुथी सूकायेला पटले काचा, अथवा 'पक्केलयं' पक्व-अग्निथी पाकेला कौलालभांड-पात्रने 'अपहरेद वा' चोरी जाय, विकिरेद वा' ज्यां त्यां फेंकी दे, 'भिन्द्याद् वा' काणां करे, फोडी नांखे, 'आछिन्द्याद् वा' हाथथो खुचवीने बळात्कारे लइ ले, 'विछिन्द्याद् वा' प पाठान्तर छे पटले विविध प्रकारे छेद करे, 'परिष्ठापयेद् वा' बहार लइने त्याग करे, ते पुरुषने शुं तुं दंड 'निवत्तेजासि-निर्वर्तयसि-करे? ते पुरुषने हुं 'आओसेज्जा वा' आक्रोशयामि-आक्रोश करुं, 'तुं मरी गयो छे'इत्यादि शापो-गाळो बडे भांडं. 'हणेज्जा वा' हन्मि-दंडादि