________________
उपासक
दशांग सानुवाद
४ सुरादेवअध्ययन
॥११४॥
॥११४॥
| रोगायङ्के पक्खिवइ, एस णं केवि पुरिसे तुम्भं उवसग्गं करेइ, सेसं जहा चुलगीपियस्स तहा भणइ । एवं सेसं | जहा चुलणीपियस्स निरवसेसं जाव सोहम्मे कप्पे अरुणकन्ते विमाणे उववन्ने । चत्तारि पलिओवमाइं ठिई, महाविदेहे वासे सिज्झिहिइ ५। निक्खेवो ॥
सत्तमस्स अङ्गस्स उवासगदसाणं चउत्थं अज्झयणं समत्तं ॥ | आ प्रमाणे कयु-हे देवानुप्रिये ! कोई पुरुष-इत्यादि जेम चुलनीपिताए कह्यु हतुं तेम कहे छे. धन्या पण उत्तर आपे छे-कोइ पुरुषे यावत् . कनिष्ठ पुत्रने घरथी लइने घात कयों नथी. हे देवानुप्रिय ! तमने कोइ पण पुरुष शरीरमा एक साथे सोळ रोगो मुकतो नथी. आ कोइ पण पुरुष तमने उपसर्ग करे छे. बाकी बधुं चुलनीपिताने कयुं तेम कहे छे. ए प्रमाणे बाकी बधुं चुलनीपिता संबन्धे कयुं तेम कहे. यावत् ते सौधर्म देवलोकने विशे अरुणकान्त विमानमा उत्पन्न थयो. त्यां चार पल्योपमनी स्थिति छे. ते महाविदेह क्षेत्रमा मोक्षे जशे. अहीं निक्षेप-उपसंहार कहेवो
सातमा उपासकदशांगना चोथा अध्ययननो अनुवाद समाप्त.
