________________
उपासक
दशांग सानुवाद ॥१०३॥
नीणेत्ता तव अग्गओ घाएमि, घाएत्ता तओ मंसमोल्लए करेमि, करेत्ता आदाणभरियसि कडाहयंसि अहहेमि, | ३ चुलनीअद्दहेत्ता तव गायं मंसेण य सोणिएण य आयश्चामि, जहा णं तुमं अदृदुहवसट्टे अकाले चेव जीवियाओ ववरोवि- पिताध्ययन ज्जसि ।तए णं से चुलणीपिया समणोवासए तेणं देवेणं एवं वुत्ते समाणे अभीए जाव विहरह। ता णं से देवेचुलगीपियं समणोवामयं अभीयं जाब विहरमाणं पासइ, २ चुलणीपियं समणोवासयं दोबंपि तचंपि एवं वयासी-हं भो |॥१०३।। चुलणीपिया! समणोवासया! तहेव जाव ववरोविज़सि । तए णं तस्स चुलणीपियस्स समणोवासयस्स तेणं देवेणं दोच्चपि तच्चपि एवं वुत्तस्स समाणस्स इमेयारूवे अज्झथिए ५-अहोणं इमे पुरिसे अणारिए अणारियबुद्धी अणा. रियाई पावाई कम्माई समायरह, जेणं ममं जेटं पुत्तं साओ गिहाओ नीणेइ,२ मम अग्गओ घाएइ, २ जहा कतंतहा कडायामा उकाळीश. उकाळीने तारा शरीरने मांस अने लोही वडे छांटीश. जे रीते तुं आर्तध्याननी अत्यन्त परवशताथी पीडित थयेलो अकाळे ज जीवितथी मुक्त थईश. त्यार पछी ते चुलनीपिता श्रमणोपासक ते देवे ए प्रमाणे कां एटले निर्भय थईने विहरे छे.. त्यार पछी ते देव चुलनीपिता श्रमणोपासकने निर्भय रहेलो जुए छे, जोइने चुलनीपिता श्रमणोपासकने तेणे बीजी वार अने त्रीजी वार पण ए प्रमाणे कडं-हे चुलनीपिता श्रमणोपासक ! इत्यादि तेमज कहेवू यावत् तुं अकाळे ज जीवितथी मुक्त थईश.
५. त्यार बाद ते देव वडे बीजीवार अने त्रीजीवार पण ए प्रमाणे कडेवायेला चुलनीपिता श्रमणोपासकने आ आवा प्रकारनो अध्यवसाय-संकल्प थयो-अहो ! आ अनार्य अने अनार्यबुद्धिवाळो पुरुष अनार्य पाप कर्म करे छे. जे मारा ज्येष्ठ पुत्रने मारा पोताना घर थकी लइ जाय छे. लईने मारी आगळ घात करे छे. घात करीने इत्यादि जे प्रमाणे (देवे) कयु हतुं तेम चिन्तवे