________________
प्रतिमा इतकम् ॥७४
वृत्तिः
wwwwwamremiumwwwwwwwwwwwwww
नाया अप्युपदेशः, अन्यथा 'जाव पज्जुवासामी' त्यस्योत्तराभावेन न्यूनतापत्तेः, न च नायगोत्रश्रावणविधिः स्वतन्त्र एव तस्य सुख(दुःख)हान्यन्यतरत्वाभावेन फलविधित्वाभावान्नापि साधनविधिः पर्युपासनाया एव साधनत्वात् , तत्समकक्षतया नाम-स्व
स्वोपत्र गोत्रश्रावणस्य साधनत्वासिद्धः, किन्तु चिकीर्षितसाधनानुकूलपातेज्ञाविधिशेषतया तस्योपयोगः, शेषेण च [वि शेषिण आ
श्लो.२० क्षेपः सुकरः एवेति व्युत्पन्नानां न कश्चिदत्र व्यामोहः । व्रतं चारित्रं, स्फुटं प्रकटं, । प्रवृत्तियोगिनं प्रत्याह-' एवं देवाणुप्पिया गंतव्व' मित्यादिना ! इच्छायोगिनं च प्रति योग्येच्छामनुगृह्य चाह-'अहासुहं देवाणुप्पिया मा पडिबंध करेहे" तीच्छानुलो. मभाषयाहेत्यर्थः, वाकारो व्यवस्थायां । एवं विभोर्भगवतो वाकमो वचनरचनानुक्रमश्चित्रो नानाप्रकारः, मौनमपि च विनीतमभिवं पुरुष प्रतीच्छानुलोमाभिव्यञ्जकमेवेति तत्तात्पर्यप्रतिसन्धानेनैव प्रेक्षावत्मवृत्तिः सुघटा, अतएव भगवता मौने स्वव्यवहारानुरोधेन कृतेऽपि पारिणामिक्या बुद्धया स्वकृतिसाध्यत्वेष्टसाधनत्वाद्यनुसंधाय नाट्यकरणमारब्धं सूर्याभेण, तदुक्तं
राजपनीयवृत्तौ 'तएण' मित्यादि, ततः पारिणामिक्या बुदया तत्वमवगम्य मौनमेव भगवत उचितं न पुनः किमपि वक्तुं । | केवलं मया भक्तिरात्मीयोपदर्शनीयेति प्रमोदातिशयतो जातपुलकः सन् सूर्याभो देवः श्रमणं भगवंतं महावीरं वन्दते स्तौति नमस्यति कायेन, वन्दित्वा नमस्यित्वा, 'उत्तरपुरच्छिमं ' इत्यादि सुगममिति ॥२०॥
एकाधिकारिकतुल्यायव्ययत्वादेव भक्तिकर्मणि विभोर्मोनमुचितमिति मतं निषेधातेदानादाविव भक्तिकर्मणि विभुर्दोषान्निषेधे विधी, मौनी स्यादिति गीषैव कुधियां दुष्टे निषेधस्थितेः। ॥४॥