________________
प्रतिमा.
| किं नामस्मरणेन नप्रतिमया किंवा भिदा कानयोः, संबंधःप्रतियोगिना न सदृशो भावेन किंवा द्वयोः। | स्वार पतकम्।
तद्वन्यं द्वयमेव वा जडमते! त्याज्यं द्वयं वा त्वया, स्यात्तर्कादत एव लुम्पकमुखे दत्तो मषीकूर्चकः ॥४॥, लो०४
टीका-किनामे' त्यादि-किनामस्मरणेन चतुर्विंशतिस्तवादिगतनामानुचिन्तनेन, नाम्नः पुगलात्मकनामानुपकारिखात् नाम्नः स्मरणेन नामिस्मरणे तद्गुणसमापच्या फलमिति चेदत्राह-प्रतिमया किंवा न स्यादमुद्रगुणसमुद्रलोकोत्तरमुद्रालंकृतभगवत्पति| मादर्शनादपि सकलातिशायिभगवद्गुणध्यानस्य सुतरांसंभवात्तदुक्तं-'प्रशमरसनिमग्नं दृष्टियुग्मं प्रसन्न, वदनकमलमंकः कामिनीसंगशून्यः । करयुगमपि यत्ते शस्त्रसंबंधवंध्यं, तदसि जगति देवो वीतरागस्त्वमेवे' ति । बोध्युदयोऽपि प्रतिमादर्शनात्बहूना सिद्ध एव तदुक्तं दशवैकालिकनियुक्ती-'सिजभवं गणहरं, जिणपडिमादसणेण पडिबुद्ध । मणगपियरं दसकालिअस्सणिज्जूहगं वंदे' इत्यादि नियुक्तिश्च सूत्रानातिभिद्यते इति व्यक्तमेव विवेचयिष्यते चेदमुपरिष्टात् । नाम्नो नामिना सह वाच्यवाचकभावसम्बन्धोऽस्ति न स्थापनाया इत्यस्ति विशेष इति चेदत्राह-प्रतियोगिनेतरनिक्षेपनिरूपकेण भावनिक्षेपेन सह द्वयो - मस्थापनयोः संबंधः किं न सदृशो न सदृशवचनः मिथः किंचिद्वैषम्यमित्यर्थः, एकत्र वाच्यवाचक भावस्यान्यत्र स्थाप्यस्थापक| भावस्य संबंधस्याविशेषात् , तादात्म्यस्य तु द्रव्यादन्यत्रासंभवात् , अनया प्रतिबंद्या दुर्वादिनपाक्षिपति, तत्तस्मात्कारणात् | हे जडमते! त्वया द्वयमेव नामस्थापनालक्षणमविशेषेण वन्ध, द्वयोरपि भगवदध्यात्मोपनायकत्वाविशेषात् , अंतरंगपत्यासत्यभा
वादुपेक्षत्वेनुद्वयमेव त्वया त्याज्यं स्यात् , तच्चानिष्ट, नाम्नः परेणाप्यंगीकरणादत एव ताल्लुंपकमुखे मपीकूर्चको दत्तः स्या- ॥१६॥ । मालिन्यापादनादिति भावः, अत्र मीकूर्चकत्वेन मौनदानविवक्षायां कमलमनंभसीत्यादाविव रूपकगर्भा यथा श्रुतविवक्षायां
MMMMWWWWWww
~Maharaww