________________
चाविवक्षितत्वादन्यथा चतुर्विंशतिनामोपन्यासप्रसंगात्, श्रुतदेवतानमस्कारानंतरमृषभनमस्कारोपन्यासानौचित्याच्छुद्धनैगमन-वोडा प्रतिमा । शतकम्
| येन ब्राह्मया लिपेः कर्तुलेखकस्य नमस्कारमा-श्वेति न किंचिदेतत् , एतेनाकारमश्लेषादलिप्यै लेपरहिताय : ॥१२॥
ब्राह्मचै जिनवाण्यै नम' इत्यादि तत्कल्पनापि परास्ता, वाणीनमस्कारस्य नमः श्रुतदेवतायै इत्यनेनैव गतार्थत्वात् , श्लो३ वक्रमार्गेण पुनरुक्तौ बीजाभावात् 'बंभीएणं लिवीए अहारसविहे लिवीविहाणे पन्नचे' इति समवायप्रसिद्ध प्रकृतपदस्य मौलमर्थमुलंघ्य विपरीतार्थकरणे चोत्सूत्रमरूपणव्यसनं विना किमन्यत्कारणं धर्मशृगालस्येति वयं न जानीमः, केचित्तु पापिष्ठा नेदं सूत्रस्थं पदं 'रायगिहचलणे' त्यत एवारभ्य भगवतीसूत्रप्रवृत्तेः किं त्वन्यैरेवोपन्यस्तमित्याचक्षते तदतितुच्छ, नमस्कारादीनामेव सूत्राणां व्यवस्थितेरेतस्य मध्यपदत्वाव, नमस्कारपाठ एवानाों, युक्तिरिक्तत्वात् , सिद्धानामभ्यर्हितत्वेन पूर्वमईनमस्कारस्याघटमानवादाचार्यादीनां सर्वसाधवो न वंदनीया इति यथास्थितपंचमपदानुपपत्तेश्चेति, पापिष्ठतरास्तेऽप्यनाकर्णनीयवाचोऽदृष्टव्यमुखाः, स्वकपोलकल्पिताशंकया व्यवस्थितसूत्रत्यागायोगादीशकदाशंकानिरासपूर्वमनतिसक्षिप्तावस्तृतस्य नमस्कारपाठस्य स्थितक्रमस्य नियुक्तिकृतैव व्यवस्थापितत्वाच, तदाह-न वि संखेवो न वित्थारो, संखेवो दुविह सिद्धसाहूणं । वित्थरओऽणेगविहो, पंचविहो | जुज्जइ जम्हा ॥१॥ अरिहंताई णियमा, साहूय तेसि भइयव्वा । तम्हा पंचविहो खलु, हेउणिमित्तं हवइ सिद्धो ॥२॥ पुन्वाणुपुविण कमो, णेवय पच्छाणुपुचि एस भवे । सिद्धाईया पढमा, बीयाए साहुणो आई ॥३॥ अरिहंतुवएसेणं, सिद्धा जति तेण अरिहाई । णवि कोवि य परिसाए, पणमिचा पणमए रनो ॥ ४॥ इत्यादि सामान्यतः सर्वसाधुनमस्करणेन च नास्थानविनयकरणादिदषणं अत एव सिद्धाण णमो किच्चा, संजयाणं च भावओ' इत्या
॥१२॥ १ अक्षिप्त-इति पुस्तकांतरे.